პური ოცნებობს კბილის ფორმაზე,
ჯოჯოხეთს ვიცვამ ღმერთთა ხროვაში.
მე შევჩერდები ამ თანხმოვანზე.

შეუმოსავი ვხტები ხმოვანში.

აქ სიტყვებს კანი უკუღმა აძვრათ,
რადგან სახელმა მოკლა საგანი.
სიცარიელემ შეივსო თავი —

უსასრულობით — როგორც — ნაგავით.

სიკვდილშიც ყვავის მზე გარდასული,
დრომ ცა ჩაირჭო მიწაში წიწვად.
ერთმა პოეტმა გაყიდა სული,
და დაუბრუნა ქვითარი მიწამ.

თავდაყირაა ღმერთი სრულიად —
საშვილოსნოში რჩება მშიერი.
მომხმარებელი ვალდებულია,
რომ მოუაროს სიცარიელეს!

მზის ჩრდილმა შობა დაუწყო ნისლებს,
მზემ ჩაუმარხა სხივი კირკესაც.
ერთ მარცვალს ფეხი დავადგი ისე —
დუმილმა ყოფნა ამოიკეცა!

ტანი მოხარა ზეცამ ვაზივით,
მზის ხორცი ჟონავს — უსახელაურს.
ყვავები სიზმრებს ასახიჩრებენ —

რა ლამაზი და უსახელოა!

უწერტილობამ შემქმნა მგოსანი
და წერტილებმაც ხელი ჩამკიდეს.
არარამ ჩემში შეიფრთოსანა —

არარაიდან არარაიმდე!

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026