ყველა ჩემი ნაკოცნი კოცნა ნუ გეგონება.
სიზმარიც კი ხანდახან ვეცხლისფერს ემონება.
შვიდიანისფერ იებს გვთვლიან ჩვენ დემონებად.
ჩამეკარი ტუჩებით, აგერევა გონება;
ოღონდ ყველა ნაკოცნი კოცნა ნუ გეგონება.
---
ჩემთვის "ანი" არასდროს არ მთავრდება "ჰოეთი",
თუ სევდისფერ ფიქრის კვალს თეთრ ფურცელზე ვტოვებდი,
არ იფიქრო მინდოდა დაგეძახა პოეტი.
მე თუ "ტკივილეთი" ვარ, შენ ხარ - "მალამოეთი".
ჩემთვის, ანი, არასდროს არ მთავრდება "ჰოეთი".
---
სიტყვა სიტყვა არ არის, წარმოთქმული ყოველი.
როგორც თოვლი ქათქათა, ამ გულიდან მთოველი
სიტყვა ფიქრისფერი - გულის სისხლით სოველი;
დანაღმული სიტყვების აფეთქებას მოველი:
სიტყვა სიტყვა არ არის, არც ნაფიქრი ყოველი.