როგორც მზის სხივმა მწიფე ბროწეულს
შემოახია გულზე ტიტიბი,
მეც ისე მომხვდა შენი თვალების
მზერა ურცხვი და ოდნავ ირიბი.
მწველი ალმური მოედო სხეულს-
მე შემრცხვა შენი შიშველი ზრახვის,
არავითარი სურვილი მქონდა
აქ შენი ნახვის
და მაინც დამხვდი...
ბროწეულის და მზის ქორწილში მოხველ თამადად;
მაღლა ასწიე მზის სხივებით სავსე ფიალა,
არ მოაცილე ურცხვი მზერა მოჩითულ კაბას
ფრიალ-ფრიალას.
ისე დაცალე
არც კი მაცალე
შენი მზერის არსი შემეცნო.
...და მზის სხივებით სავსე თასი გამომიწოდე,
ბროწეულების მათრობელა შანჰარი მასვი
და როგორც ფოთოლს უკითხავად აშარი ქარი
მომვარდი უცებ და ტახტრევანზე დედოფლად დამსვი.
                                                        07.08.2007 წ.