.




    ლოცვით მსურდა გზები გამეკვალა...
    ეკლესიის ეზო ვითანაგრძნე...
    სანთელს ვუყვებოდი წუხილს, მაგრამ
    ფრთები ჩამომემტვრა იალქანზე...

    ღმერთთან მსურდა მუდამ საუბარი...
    თავზე ჩადრით ხშირად სიარული...
    ხელზე წმინდა ფიჭის ნამწვავების,
    წმინდად დამჩნეული იარები...

    ლოცვით მსურდა ვინმე ვყოფილიყავ.
    არა უმნიშვნელო ქვეყანაზე...
    თუმცა ნებისყოფა შემომაკლდა...
    დავრჩი მარტოობის იალაღზე...

    გულის სათნოება მსურდა ძლიერ...
    სიყვარულის ძალა ჭეშმარიტის...
    ნაზი ჰაერივით სიმსუბუქე...
    არა ზედმეტობა, ეკალივით...

    მერე ავირიე უბრალოდ და
    ისე ბრალიანად ვერ დავლაგდი,
    როგორც მე მინდოდა სულ თავიდან...
    ძნელს ვერ შევეჭიდე, მე_ლაჩარი...

    ახლა სიმშვიდეა ისევ ისე,
    მე რომ ასე ძლიერ მენატრება...
    ღმერთო, დამეხმარე ცოდვილ შვილს და
    ნდომა დამიკარგე ნეტარების...




...დღე დღეზე დავტოვებ ინტერნეტ სივრცეს და მინდოდა ერთი ორი სიტყვით მოგფერებოდით...ლექსი მართლა უბრალოდ დავდე...ეს წერილი რომ მიმეწერა ბოლოს...იმედია პირადი შეხვედრები გაგრძელდება ჩემი ამ ვირტუალობიდან წასვლის შემდეგ :) ჰოდა ისე მაინც იცოდეთ, რომ ძალიან გაფასებთ და დამაკლდება აქაურობა :)
მაგრამ ზაფხულია ცხელა ცხელა, უნდა დავისვენო ტარარამ ტამ :D
ეს ისე, თორემ რომ შემეძლოს სულ აქ ვიქნებოდი :P
აბა თქვენ იცით...მე ისევ აქ მოვალ... :) :) :)






                                                                                                                                                                        __თამუნია__