მოსაღამოვდა,
მოწოლილ სევდას,
ვებრძვი არაყით .
მე მეშინია
ანგელოზობის
და ცოტა ცოდვას
ვიმატებ  ისევ,
შენ კი  ბრაზდები.
ასე გრძელდება,
მრავალი წელი.
მეტყვი: \"თავს იკლავ\'... 
და ასე შემდეგ.
გიყურებ,  გისმენ.
მიყვარხარ უკვე
რამდენი ხანი..
და..
და მაინც,
ხედავ? მოსაღამოვდა ,
ხომ  მომიტევებ?
საღამოობით,
მე  სევდას ვებრძვი...