კარგო, მას შემდეგ, რაც სულში მიჩნიხარ
მას შემდეგ რაც, მე შენით გავოცდი,
„მეებად“ დავიშალე, გავორდი, გავოცდი...
კარგო, მას შემდეგ, რაც ჩემი ფიქრი ხარ,
დავდევ ჩემს “მეებს”, ფიქრად  დამლეწეს...
ყველა „მე“ გიმზერს და აღარ ხუნდები,
ყველაზე მეტად კი იმ „მეს“ უნდები,
რომელიც ახლა შენზე ამ ლექსს წერს.