ობლის  კვერი  ცხვაო,
გვიან  გამოცხვაო...
- კარგად  გამოცხვაო!..
რაღა  გინდა  სხვაო?!

დევი  გამოძვრაო,
ვეღარ  მიყო  ძვრაო...
ადგა,  მოცოცხაო,
რაღა  ექნა  სხვაო?!.

კოვზით  ვაშრე  ზღვაო,
ვეღარ  ამოშრაო,
ვერც  ცად  აველ  კიბით,
ვერც  დავძარი  მთაო...

ვახტანგ  მეფე  ჯდაო,
ცით  რომ  ესმა  ხმაო:
- მამა-პაპამ  ოდით
როგორც  დაგმოძღვრაო -
შენად  გეპყრას  ესე
მიწა,  ზღვა  და  მთაო...

შენი  ხნულ-ნათესი
ხამს  შენადვე  მკაო!
მიწყივ  ძმობდე  მოძმეს,
მტერს  და  ორგულს  ჰკაო
და  განძს,  ღვთივნაბოძებს
ვერც როს  წაგგვრის  სხვაო!..

თავი  შენი  იცან
და  გულისხმა  ჰყავო:
- გარდა  ერთი  ღმრთისა
ხარ  არც-ვისი  ყმაო!!!