+++

ჩვენი მოვალეობაა გავიგოთ ისე, როგორც ავტორი წერს, მის ტკივილს უნდა გაუგოთ

ნამდვილ ამბავს გავს და ვიცი ეს ამბავი მგონი თავისი პერსონაჯებით .........................  სამწუხაროდ

მადლობა,მარი ძვირფასო, გაიხარეთ!

მეორე ვერსია ამას წინათ წავიკითხე,კომენტარის გარეშე დავტოვე მიუხედავად იმისა რომ ძალიან მომეწონა.
დღეს უკვე ახალი ვარიანტი წავიკითხე,მერე შევადარე და პირველი ვერსია ნამდვილად უკეთესი მეჩვენა.
უფრო ლაკონური და მოხდენილი
ნუ ეს ჩემი პირადი მოასზრებაა ქალბატონო ნინო

        ეგ - არაფერი! მატა ჰარი ძვირფასო.  თუ მოინდომებთ,თანდათან უკეთ გაერკვევით ლექსის ავ-კარგში.თუ ვერ გაერკვევით,არც მაგაზე იდარდოთ დიდად.სხვა უამრავი სფეროა ადამიანური მოღვაწეობისა, რომელიც უფრო გასაგები აღმოჩნდება თქვენთვის. რაც შეეხება პოეზიას, თქვენი  გემოვნებისა და განწყობების შესაფერს მუდამ  ადვილად იპოვით.
   
გისურვებთ წარმატებებს!

ჩემთვის ლექსის სტილს არ აქვს მნიშვნელობა არც ერთ ვერსიაში არ არის გადმოცემული განცდა,ფერები,მუსიკა. ყველაფერი ის რაც მიზიდავს ლექსში .შეიძლება ავტორმა სცადა გადმოეცა, ჩემამდე ვერ მოვიდა. სპეციალურად დაწერილია ალბათ და არა იმიტომ რომ ავტორის გულიდან გადმოხეთქა,ე.ი. დაიწერა იმიტომ რომ ავტორს სურდა დაეწერა  და არა იმიტომ რომ სხვანაირად არ შეეძლო .მე ისეთები მომწონს, გადმოხეთქილები და არა აწყობილ- დაწყობილები. მშრალად მოყოლილი ამბავია. ბევრ ადამიანს შეუძლია მოყვეს ასე.
მოკლედ პოეზია არაა ჩემთვის.

გუშინ მე პირველმა შევაფასე ეს ნაწერი. მიუხედავად იმისა, რომ ჩემთვის რითმიანი ლექსი ბევრად ღირებულია, ავტორს ვურჩიე, აქ არაფერი შეეცვალა...დარჩენილიყო ასე შიშვლად  ნაწერი ყოველგვარი პოეტური შელამაზების გარეშე, თუნდაც იმიტომ, რომ თემაა ძალიან არაპოეტური..... ვინც მედიცინაში ოდნავ მაინცმ ერკვევა მიხვადება, რომ იმ ადამიანის სიცოცხლე განწირულია და სიმსიმნედ ქცეული საშვილოსნოს ამოკვეთა ამ შემთხვევაში მართლაც მისალოცია, იმიტომ რომ არის უარესი  ვარიანტი, როცა მისი ამოკვათა აღარ შეიძლება და მხოლოდ ქიმოათერაპიას და სხიურტერაპიას უნდა დასჯერდეს ავადმყოფი, რომ  გაიხანგრძლიოს სიცოცხლე.... ამჯერად ქალბატონი ნინოს ნათქვამი გასაგებია, მე ის ზუსტად ისე გავიგე როგორც მან სთქვა.....ძალიან ზუსტად აქვს მისი დიაგნოზი ლექსის ( თუ ეს ლექსისა) შინაარსი არაპირდაპირ მარა მკაფიოდ ხაზგასმული...რომ პაციენტმა ოპერაციის მერეც ჰორმონი უნდა მიიღოს, სხიურიტერაპია იკეთოს ეს უკვე იმის მიმანიშნებელია, რომ (ღმერთო მაპატიე)ადამიანი  უკურნებელი სენითაა დაავადებული და აქ მის შვილოსნობისთვის  კი არა გადარჩენისათვის მიდის ბრძოლა. საქმე იმაშია, რომ ჩემის აზრით ლექსის სწორად აღსაქმელად, უბრალო მკითხველს არ უნდა სჭირდებოდეს ონკოლოგიაში ასე ღრმა ცოდნა და ისე უნდა ხვდებოდეს რისი თქმა უნდა ავტორს....აი მე ბატონი იმოს ლექსების კითხვისდროს ყოველგვარი სპეცგანათლების გარეშე ვიგებ რა მუხტი ჩადო და რას განიცდიდა ლექსის წერის მომენტში პოეტი....იმიტომ რომ მისი ყველა ლექსი სულიერია ანუ მასში დევს პოეტის სული, რაც ბევრგან დამკლებია (აქ )ამ ავტორის სხვა ლექსებში.... ხოლო ის თუ ვინ რა კრიტიკული წერილი დაწერა 80-ან წლებში ჩემთვის არაფერს ნიშნავს.... "ცუდას რად უნდა მტერობა კარგია მუდამ მტრიანი" ხოდა  არ გაგახსენებთ რამდენ ღირსეულ პოეტს უმწარებდნენ სიცოცხლეს ეგრედწოდებული მძორზე მისეული კრიტიკოსები, ეს თქვენ ჩემზე უკეთ იცით.... ძალიან გთხოვთ ნუ ჩავწიხლავთ ერთმანეთს, ისედაც ცუდ დროში გვიწევს ცხოვრება და ყველა ჩვენებურად ვებრძვით დეპრესიას, ზოგი სასმელით ზოგი, ლექსით, ზოგი კრიტიკით და რავიცი კიდევ რით... არ ვიცი რამდენად გასაგებად გადმოვეცი აზრი, ქალბატონო ნინო ნუ დამტუქსავთ ტერმინების უცოდინრობისათვის. მე ვთვლი, რომ ადამიანურ ურთიერთობას ტერმინების ცოდნა არ სჭირდება, ხოდა ეს ნაწერი იმიტომაც მომეწონა, ადამიანური ტკივილის გამოძახილი რომ იყო თქვენის მხრიდან...ღმერთმა დაიფაროს თქვენი მეგობარი უარესისაგან და ღმერთმა მოგცეთ გამძლეობა თქვენ....:( პატივისცემით;

      მანტიკორა ძვირფასო!

      დიდი მადლობა თქვენი შესანიშნავი გამოხმაურების, მეტადრე შენიშვნებისთვის.
აუცილებლად დავფიქრდები.
      მოგეხსენებათ,  როგორ ხდება სათქმელზე ძალისხმევა,  როდესაც რითმა არის  ლექსში საჭირო.
      ეს მართლაც აჩენს  ლექსში დამატებით სიტყვებს, ე.წ.''რიტმულ შემავსებლებს'', წასაშლელი ხდება სხვა საჭირო სიტყვები. ეს ყველაფერი რომ ერთმანეთთან ურთიერთკავშირში ჩაებას, ავტორი იძულებულია,სხვა ბევრი რამაც შეცვალოს ლექსში .
      რითმა რომ მხოლოდ ლექსის სამკაული იყოს,  კონვენციური ლექსისა  და არა მის ორგანიკაზე მოქმედი  ფაქტორი, ისე მიამატებდი და მოაშორებდი ლექსს,როგორც ბიჟუტერია შეგიძლია შეუხამო  მზა კაბას.

   
   

დიოტიმა, გაძლება მოგცეს ღმერთმა ამ კომენტარების წამკითხავს )))
ბატონებო, ორი დღის წინ ამ ლექსის ავტორი ლამის ჯვარს აცვით, "პოეზიაში" "საშვილოსნოს" ხსენება როგორ შეიძლებაო და დღეს უცებ "იდუმალ" და ქალის წმიდათაწმიდა "მისიის" განმხორციელებელ ორგანოდ იქცა? )))
"ძალიან კარგი, საშვილოსნო რომ მოიშორე"...
გულუბრყვილოდ მეგონა, ასეთი რამეების მიხვედრას პირადი გამოცდილება არ უნდა დასჭირვებოდა, მაგრამ როგორც ჩანს, ან მე ვცდებოდი, ან ეს არ არის ის აუდიტორია, რომელიც მსგავს ფსიქოლოგიურ ნიუანსებს ინტუიციურ დონეზე სწვდება.
ასე რომ, ბატონებო, თავი დაანებეთ იმის ძიებას, კარგია თუ ცუდი საშვილოსნოს ამოკვეთა და ერთი, თქვენს გახარებას, ბოლო სტროფი წაიკითხეთ. ყურადღებით წაიკითხეთ, თორემ ეჭვი მაქვს, "ძალიან კარგი, საშვილოსნო რომ მოიშორეს"მერე ლექსის კითხვა აღარც კი გაგიგრძელებიათ.

დანარჩენი - მხოლოდ ავტორის გასაგონად:

მეორე ვარიანტში, მგონი, არ მომეწონა "ყველამ გაიგო, რომ გადარჩი". ამას პირველი ვარიანტი სჯობს, თუმცა კი ოდნავ გაჭიანურებული მეჩვენება. შესაძლოა, ასეთ შთაბეჭდილებას ახდენს სიტყვა "გაუთავებლად", რომელიც მხოლოდ მარცვალთა რაოდენობის შესავსებად მგონია მოხმობილი.

იმავე პირველ ვარიანტში მეზედმეტა "თლილი თითები".

სამაგიეროდ, მეორე ვარიანტისა სჯობს ეს ნაწილი:
"ისევ ყველაზე მშვენიერი და უკარება,
ისევ ყველაზე ჭკვიანი და ლაღი იქნები". ანუ უბრალოდ მშვენიერი, ლაღი და უკარება კი არა, "ყველაზე მშვენიერი", "ყველაზე ლაღი", "ყველაზე..."
რატომ - დარწმუნებული ვარ, აუხსნელადაც არ არის ძნელი მისახვედრი )))

როენა მართალია :)
მე ჩემი აზრი ვთქვი და ეს არ ნიშნავს იმას, რომ აუცილებლად მართალი ვარ. ყველას საკუთარი მოსაზრება გააჩნია და სწორედ ამის დასაფიქსირებლად  არსებობს ეს საიტი.
ამ ლექსში ის მომეწონა, რომ მიუხედავად ყველაფრისა, მეგობარი მეგობარს გვერდით უდგება და ზურგს არ აქცევს, მზადაა დაეხმაროს და შექმნილი მდგომარეობა უკეთესად მოაჩვენოს.
რადგანაც მე  ადრე ეს ლექსი და შესაბამისად მასზე გაკეთებული კომენტარები არ წამიკითხავს, ვერ მივხვდი რატომ ეკამათებოდა ბატონი იმო.
ეს არის და ეს. მემგონი ცუდი არაფერი მითქვამს.

მოგრსალმებით! მე პირველზე გავაკეთე კომენტარი....აქ ლექსის მხატვრულ-ლიტერეტურულ დონეზე საერთოდ  არ მაქვს საუბარი, ეს ადამიანური თანადგომის საუკეთესო მაგალითია...წრფელია და ამითაა გამართლებული.....მართალია, აღნიშნული ფაქტი  ქალისთვის და საერთოდ კაცობრიობისთვის ცუდი და დამღუპველიცაა, მაგრამ ისედაც დაზარალებულ ადამიანს გვერდითმყოფი ხომ არ ეტყვის-დაიღუპე, დამთავრდა ცხოვრებაო, ძალიან კარგიც იმიტომ შეიძლება იყოს, რომ მოსალოდნელ საფრთხეს გადარჩა, სიკვდილს ხომ ჯობია, ხალხნო!- ჰოდა მეტი არაფერი უთქვამს ავტორს, ბატონი იმო ამას ისე კარგად ვერ გაიგებდა, როგორც მდედრობითი სქესის წარმომადგენელი, ეს კი იმას არ ნიშნავს, რომ ბატონ იმოს შემოქმედებაზე ცუდად ვილაპარაკოთ, ის პოეტია, ჩემო ძვირფასო ადამიანებო და არა მხოლოდ უბრალოდ-ლექსის მწერალი, აქ ერთმანეთს პატივი ვცეთ, ამაზე კარგს ვერაფერს დავწერთ!

გაზაფხულო ძვირფასო!
ისე დატუქსეთ ლიკა,მეშინია,ყოფა-ქცევაში სემესტრის ბოლოს დაბალი ნიშანი არ გამოაყოლოთ.
ლიკა ძვირფასო!
ეს ეხება სხვებსაც. მე რომ თქვენი, ჩემგან განსხვავებული შენიშვნები და აზრები არ მაინტერესებდეს, აქ არასოდეს არაფერს დავდებდი.  ნურასოდეს შეიკავებთ თავს საკუთარი აზრის გამოთქმისაგან,თუნდაც მისი დასაბუთება გიჭირდეთ. ერთად დავფიქრდებით,ვიმსჯელებთ.
თქვენ იცით ჩემი ერთადერთი პირობა - თავაზიანობა.

ვეპასუხები? უბრალოდ ჩემი აზრი დავაფიქსირე, ბატონ იმოს როგორ შევეპასუხები? :) არ არის ეგრე ირმა :)

ის ვთქვი ლიკა,როცა შენზე ბევრად უფროოს ეპასუხები,მინიმუმ დარწმუნებული უნდა იყო შენი კომენტარის სიზუსტეში...

ეს კამათი მოდის იმ ლექსიდან, რომელიც წაშალა ქალბატონმა დებორამ (სავარაუდოდ გუშინ)და დადო იგივე შინაარსის ლექსი ,ახლა უკვე ორი სხვადასხვა ვარიანტით.

თუ კიდევ ვერ გაიგე,პირადში მკითხე,ოდნავ მოგვიანებით ოღონდ გავდივარ,აქ კი ქულების დატოვება აღარ მინდა:)

არსებით განსხვავებას ვერ ვხედავ.

დიდი ვერაფერია......... +1

დებორა,
სიკვდილი რომ ვახსენე, არაპირდაპირი გაგებით ვთქვი, ანუ ეს  შედარება მოვლენის შეფასებას გაგვიადვილებს.

მეორე მხრივ, დიახ სიკვდილი არშემდგარი დედობისა, სიკვდილი იმ ოცნებისა, რაც ყველა ქალს აქვს და რასაც ქვია - საკუთარი ბავშვი.

რა თქმა უნდა, სიმსივნეს ამოკვეთა , რომელსაც არღარაფერი ეშველება, ქალის სიცოცხლის შესანარჩუნებლად - უკიდურესი ნაბიჯია.

იმას არავინ დაობს, რომ მას უნდა ქონოდა ეს ავადმყოფობა,, ჩვენი საუბარი ეხება შენს მიერ გამოთქმულ, აღმატებით ხარისხში (ძალიან კარგი) მიმართულ წინადადებას შენს მეგობრის მიმართ.

საშვილოსნო არ არის სხეულის ერთ-ერთი ჩვეულებრივი ორგანო ქალისთვის. (მე მგონი მე კაცს, ქალისთვის ამის ახსნა არ უნდა მჭირდებოდეს). იგი შეიცავს საიდუმლო - ბავშვის დაბადებას. (საიდუმლო არა პირდაპირი გაგებით, არამედ გადატანითი, მოვლენა,  ისევე როგორც მაგალითად საიდუმლოა - ქორწინება). 

შენ რომ გეთქვა "ძალიან კარგი რომ ფილტვი რომ მოიშორე" და ასე შემდეგ, შეიძლება კიდევ მიგეახლოვებინა ეს მიდგომა ადამიანისთვის,, თუმცა, როგორც ავღნიშნე, საშვილოსნო არ არის ის ორგანო , რომელსაც აკისრია უზარმაზარი ფუნქცია, და მასში ქალის მისია არის განხორციელებული.


ამიტომ, ყალბი სიტუაცია არაფერს შუაშია, იმ მხრივ, რომ წარსულს ვეღარ დააბრუნებ. შენ ამ ლექსით პრეცენდენტს ქმნი, რომ თურმე შეიძლება "ძალიან კარგი" იყოს 'საშვილოსნოს - როგორც განაყოფიერების სიმბოლო"-ს ამოკვეთა.

შენ რომ დაგწერა სხვა სიტყვა, იქნება და კიდევ მოსულიყო ჩემამდე, მაგრამ ახლანდელი კონტექსტი  ვერანაირად ვერ მოდის, ისევ და ისევ, იმის გამო, რომ შენი მიდგომა მეგობრის მიმართ, შენი სიტყვები არ არის აწონილი , არამედ ნავთის დასხვა ცეცხლზე.

ამ ლექსში დაწერილ სიტყვაში  "ძალიან კარგი , საშვილოსნო რომ მოიშორე"  , მიდგომა და მნიშვნელობა ძალიან გაუბრალოებულია და საზოგადოებას აჩვენებს არასწორად დალაგებულ პრიორიტეტებს.







პატივისცემით,
განდი.
არწივი.

მგონი მივხვდი რატომაც უთხრა "ძალიან კარგიო"
რომ ეთქვა, ეს რა დაგემართა, რაღა გეშველებაო, გამართლება ექნებოდა? იმ ადამიანმაც  ხომ იცის,  რომ ცუდი სჭირს....უარესი უნდა უთხრა დამშვიდებიც ნაცვლად?

მე ასე მესმის და სხვისი არ ვიცი.

გაზაფხულო, ვერ მივხვდი რა მითხარი :) რა პირველი ვარიანტი, სად იდო?

ძალიან კარგი,
საშვილოსნო რომ მოიშორე
ქალბატონო დიოტიმა გუშინდელი დღის შემდეგ ვფიქრობ იმაზე თუ როგორ შეიძლება იყოს კარგი, მითუმეტეს ძალიან კარგი საშვილოსნოს მოშორება...
იქნებ ამიხსნათ...

      მახათმა ძვირფასო!
      ვიდრე ამ ფრაზას ასე ავაგებდი, პრეპოემში მქონდა ''უკეთესია,საშვილოსნო რომ მოიშორე''.
მერე ჩავთვალე, რომ მიუხედავად ევფონიური უპირატესობისა,ეს ფრაზა უკვე ვეღარ გადმოსცემდა იმ გამოუვალ მდგომარეობას,როცა ცდილობ,  მეგობარი ანუგეშო,სანუგეშო კი არაფერია .
( ფსიქოლოგიურად ზუსტი მგონია)
      ესეც არ იყოს.
      სიკვდილი  სხვაა, ქირურგიული ოპერაცია - სხვა . სიკვდილის მიზანს, საბოლოოდ,  ვინ გაიგებს, მაგრამ  . ოპერაციის მიზანია, სიმსივნედქცეული,მავნე ორგანოს მოშორება.ეს რომ ,  ,ადამიანის გამოჯანმრთელებაზე გათვლილი, კარგი გადაწყვეტილება არ იყოს , აზრიც არ ექნებოდა.
    / (ცხადია,არსებობს საქართველოს სინამდვილეში მედიკოსთა , და მათი გავლენით პაციენტთა,  მცდარი გადაწყვეტილებებიც,მაგრამ ეს სხვა სფეროა).
    წარმოიდგინეთ,რა ყალბი სიტუაცია იქნებოდა,მეგობარი მეგობარს რომ ეუბნებოდეს,ძალიან ვწუხვარ, ეს რა დაგემართაო. სწორედ ამის ანტითეზაა ''ძალიან კარგი''.
    არის ხოლმე რაღაც,  ერთადერთი, უჩვეულო  კონტექსტი,სადაც სიტყვა ან ფრაზა, რომელიც სხვა შემთხვევაში ცინიკური , აბსურდული და ა.შ. იქნებოდა,  მართალი და  გამართლებულია.
    ადამიანებს ვისაც რაიმე ანალოგიური გამოუცდიათ,ეს ძალზე უნდა ეცნოთ.
   

დილა მშვიდობისა :)

რა თქმა უნდა, ყველას აქვს იმის თქმის უფლება რასაც თვლის საჭიროდ. რა თქმა უნდა ყველას სიტყვა დამოკიდებულია ავტორის შეხედულებებზე და მიზანზე, რასაც უნდა მას, იგივეს იტყვის და ქაღალდზე დაწერს. 

თუმცა, ვიტყვი, რომ ეს ლექსს კიდევ ძალიან არასწორი მიმართულებით მიყავს ამ სიტყვებს,,


ძალიან კარგი,
საშვილოსნო რომ მოიშორე.
----------------------


რა თქმა უნდა, მწარე რეალობაა, რომ ქალს ცხოვრებაში ვერასდროს ვერ ექნება ის გრძნობა რაც ბავშვის გაჩენა ქვია, ძალიან მწარეა ის გრძნობა რასაც ქვია საკუთარი შვილის ვერ განცდა სხეულში.

ურთულიესი მდგომარეობაა,,

თუმცა, სიტყვები, რომ "ძალიან კარგი,  რომ მოიშორე საშვილოსნო"  გავს,

დამწუხრებული ადამიანისთვის, რომელსაც დედა დაეღუპა თქმას, "ძალიან კარგი, რომ დედა დაგეღუპა" მერე რა აი, ზღვაზე წავალთ, აი ესე იქნება დ ააი ისე იქნება,,


ძალიან კარგი,
საშვილოსნო რომ მოიშორე.
----------------------

სიტყვების საზარელი მნიშვნელობა რომ შევიგრძნოთ, ალბათ საჭიროა სულ მცირედით მაინც გავიაზროთ შედეგი - უშვილო ქალი. შვილი რომელიც ყველასთვის ოცნებაა. დედობა -ეს ის საიდუმლოა, რაც ქალს წარმოუდგენლად დიდ როლს აგრძნობინებს ქვეყანაზე ყოფნისა, თავისი მისიისა.

და "მეგობრის"  დამშვიდება რომ "ძალიან კარგი საშვილოსნო მოიშორეო" არის ელემენტარულად რომ ვთქვათ სხვისი საწუხარის გახარება, ქალის რომელმაც ახლახან დაკარგა უდიდესი უნარი - ბავშვის დაბადებისა, იმსახურებს სხვა სიტყვებს, გაცილებით თბილს და სხვა მიმართულებით, უნდა დაავიწყო ის პრობლემა რაც მას აქვს არა ამ პრობლემის შეხსენებით და სიხარულით, არამედ გადატანითი , არაპირდაპირი მოვლენებით

. ანუ, მშობელი რომ დაეღუპოს ადამიანს და მაგ დროს რომ "მეგობარმა " უთხრას ქალს, "ძალიან კარგი რომ დედა დაგეღუპა" - ო დაახლოებით ასე გაქვს შენ წარმოჩენილი ამ ლექსში მისი სამწუხარი და შენი სამძიმარი.

ვის ესიამოვნებოდა დედადაღუპული (ანდა მამა, ძმა,  შვილი, არ ააქვს არსებითი მნიშვნელობა ოჯახის რომელ წევრზეა ლაპარაკი) რომ იყოს, ჯერ ცხედარი სახლში ესვენოს, და მას "მეგობარი" ეუბნება, "ძალიან კარგი, რომ ,,, "



დებორა,
ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებს ეს წინადადება ამ ლექსში. ჩემი აზრით, ეს "ძალიან კარგი" რომ არ იყოს, გაცილებით ნათელი იქნება შენი  გულწრფელი გულისტკივილი  და ადამიანებამდეც ნათლად მივიდოდა შენს მიერ , ამ ლექსში ნათქვამი თითოეული სიტყვა, რომელიც მართლა საინტერესოა.



მშვიდობიანი დღე :)






პატივისცემით,
განდი.
არწივი.

რა არის გაუგებარი?
ეტყობა ლექსის პირველ ვარიანტზე დადებული ჩემი კომენტარი არ წაგიკითხიათ.

რომ აღადგენთ(შეუძლია ადმინს აღგიდგინოთ) ნახეთ და  გაეცემა პასუხი თქვენს კითხვას.

და ლიკასაც ექნება საშუალება ნახოს საიდან "გამომდინარეობს" ბატონი იმოს აქ დადებული კომენტარი.

კიდევ თუ გაუგებარია, ჩინურად ვათარგმნინებ და ისე დავდებ
იმედია არ დამჭირდება.

ხოო... სადღაც მაქვს ეგ ყველაფერი ნანახი.... :)

გაზაფხულო ძვირფასო!
ცოტა არ იყოს,გამიჭირდა თქვენი კომენტარის შინაარსის გაგება.
ამ ლექსების დადებისას ,ჩემდა უნებურად, წამეშალა ის ლექსი თავისი კომენტარებიანად.გულდასაწყვეტია,  ჩემს ფაილში შემენახა მაინც!
ახლა ვფიქრობ,ადმინისტრაციას ვთხოვო დახმარება აღდგენაში. ყური მომიკრავს,რომ ეს შესაძლებელია.
მანამდე კი იქნებ არ დაიზაროთ და უფრო კონკრეტულად აგვიხსნათ,რას გულისხმობთ.

ლიკა.სანამ "ვინმეს" შეეპასუხებოდე,მანამ ჯობია გაიგო,რომ ამ  ლექსი პირველი ვერსია იდო უკვე.

იყო კომენტარებ-დისკუსიების ის ნუსხა რომელიც შენ არ წაგიკითხია ეტყობა,იქ გაიგებდი საშვილოსნო რა შუაში იყო და მე რომ ახლა ეს "ვარიანტები" აღარ წამიკითხია,რატომ იმასაც:)

        ბატონო იმო!

        გუშინ ვრცელი პასუხი დაგიტოვეთ და პირადი შეტყობინებითაც გაცნობეთ ამის შესახებ.იმედი მქონდა,გაეცნობოდით.
    აქამდე გარკვეულწილად მიმტევებლად ვუდგებოდი თქვენს  არაკვალიფიციურ კომენტარებს, რომელსაც უშურველად ტოვებთ სხვადასხვა ავტორებთან.ვიცი ,სიმთვრალე შემამსუბუქებელი კი არა,დამამძიმებელი გარემოებაა, მაგრამ მაინც.
    ახლა დავრწმუნდი,რომ ალოგიკურობა ,დილეტანტიზმი,  შეზღუდული ესთეტიკური გემოვნება  მხოლოდ სიმთვრალით როდია გამოწვეული.
    ქართულმა კრიტიკამ თქვენი პირველი წიგნის გამოსვლისთანავე კუთვნილი  ''საპატიო'' ადგილი მიგიჩინათ.  გადაავლეთ თვალი თქვენს ლექსებს და გულწრფელად მითხარით,იმ ადგილს ერთი გოჯით მაინც თუ გასცდით?
  რატომ გგონიათ,რომ  არ არსებობს მკითხველის მეხსიერება და დღეს აღარავის ეცოდინება ეს ამბავი?
  რატომ ცდილობთ საიტის ახალგაზრდა მკითხველების დეზორიენტაციას?
  რამდენად კეთილსინდისიერი საქციელია საკუთარი  უვიცობის ცოდნად გასაღება მათ წინაშე?
  რა მიზანს ემსახურება ეს?
    თქვენს ერთ-ერთ პოსტში  ორი იგავ-არაკი  დაასახელეთ:''კუ და მორიელი'',ასევე '' აქლემი და ვირი''. თუ თქვენ ამიხსნით,რა  ლოგიკურ კავშირში იყო ეს იგავ-არაკები  ჩვენი მსჯელობის  საგანთან, მეც ზუსტად გეტყვით,რა იგულისხმება ანდაზაში ''უძაღლო ქვეყანაში კატებს აყეფებდნენო''... თუმცა რატომ?

  ანონსი:

  საიტის მკითხველებო!
  დღეს კრიტიკის განყოფილებაში დაიდება  ერთი საინტერესო ფრაგმენტი თეიმურაზ  დოიაშვილის  ფართოდ გახმაურებული სადისკუსიო წერილიდან ''აგევსოთ - რაც ხარვეზია!'', რომელიც  პირველად გამოქვეყნდა ოთხმოციანი წლების დასაწყისში,  ჟურნალ  ''ცისკარში''.
    ფრაგმენტი ეძღვნება  იმედი ჯახუას პირველ წიგნს.
    არ გამოგრჩეთ!

    რაკი თავისა ვერ მოიშალა,დანარჩენზე მერე მოგახსნებთ.
    მანამდე  კი, გთხოვთ,  ჩემი ლექსისთვის კომენტარები და შენიშვნები არ დაიშუროთ!

არ არსებობს გამოუვალი სიტუაცია, მთავარია დაიჯერო, რომ უფალი არაფერს ისეთს არ მოვგივლენს რისი გადატანაც არ შეიძლება. ცხოვრება  კი გრძელდება ყველა შემთხვევაში.
ჩემი აზრით მეგობარს უფრო მეტი ძალა და ნერვები უნდა ამ შემთხვევაში, ვიდრე თვითონ მას, ვისაც ეს უბედურება ემართება.

ბატონო იმო, როცა ადამიანს ასეთი რაღაც შეემთხვევა, ცხადია, ძნელია სანუგეშო სიტყვების მოძებნა, ალბათ ამიტომაც უნდა ეცადო, შექმნილი სიტუაცია მაქსიმალურად მოსახერხებლად დაანახო, უფრო უკეთესი კუთხით.
მთავარია სხვათა მხარდაჭერა, როცა გრძნობ, რომ მარტო არ გტოვებენ ამ მდგომარეობაში, გიმსუბუქდება ტკივილი, თორემ ცხადია ორივემ კარგად იცის, რომ საშვილოსნოს მოშორება კარგი არაა :)

მეც პირველი და მეტკინა საშინლად...

ძალიან კარგი,
საშვილოსნო რომ მოიშორე.

ამას  ნორმალურ  ქალს  რომ  ეტყვის,  ვერა  მგონია  მთლად  ბოლომდე  დალაგებული...  ეს  თუ  დამშვიდებაა,  მაშინ
აბუჩად  აგდება  რაღას  ჰქვია,  უნდა  ვკითხო  ვინმე  ჭკვიანს...

პირველი უფრო მომეწონა მე :)