თუ გამიგიჟდი, ლექსო, ავბედო,
როგორ ამოგთქვა, როგორ გავბედო? -
ფიქრო ნაფიქრო, უქმად ნაგდებო,
ჩემო ჯალათო, ჩემო დამბნედო.

სევდა-ნისლები როგორ ამყაროს
ამ უნაპირო, უძირო ღამემ? -
ვიწრო სარკმლიდან ვუმზერ სამყაროს,
იქნებ, ცხოვრება კიდევ ღირს რამედ!

აი, თავს იმტვრევს უკვე აღმართიც -
სადღაც წინაპრის ჰბორგავს ძვალები
და ჟამთაჭიდილს ვინმე წარმართი
ვუმზერ მორჩილი ხარის თვალებით.

თუმც ათინათად  დაჰკრთის ნათელი,
სულში ბოროტად მოძვრება ხიჭვიც -
საქართველოსთვის, როგორც სანთელი,
კალას ციხესთან ვდგავარ და ვიწვი...

თუ გამიგიჟდი, ლექსო, ავბედო,
როგორ ამოგთქვა, როგორ გავბედო? -
ფიქრო ნაფიქრო, უქმად ნაგდებო,
ჩემო ჯალათო, ჩემო დამბნედო!