სევდას ყოველთვის ღიმილი ახლავს,
ყოველთვის უცებ მთავრდება ცუდი,
დარდი უსახურ სიცოცხლეს მალავს
და შენ მომავალს მოთმენით უცდი.

როცა მორჩება ეს დიდი სევდა,
როცა ცრემლები მოკლავენ ლოდინს,
როცა იგრძნობ რომ გრძნობა განელდა,
გული კი ისევ განაგრძობს ბოგინს.

მაშან მიხვდები, რომ შენი სევდა,
სულ არ ყოფილა ასეთი მძიმე,
ამდენი გლოვა ხომ იმად ღირდა,
რომ ცხოვრებაში დაგესვა მძიმედ.