ისევ ვაშტერდები ნაცნობ ორნამენტებს,
დაღლილი თითებით ბილიკებს ვკვალავ,
რა ვიცი მოვედი, თუ ისევ ვკარგავ
შენამდე ბოლოჯერ მოსასვლელ ძალას?

რა ვიცი მოვედი, თუ ისევ სიზმარში
ნისლიან ჰაერად მექცევი უეცრად,
რა ვქნა მეშინია ბოლო გაჩერების,
და მიყვარს ეგ ხალი მოკუმულ ტუჩებთან...

რა ვიცი მოვედი, თუ ისევ გამტარად
ვერ! უნდა შევნიშნო შენი გატაცება,
სილუეტს ნაცნობს პერანგის შიგნიდან
ვატყობ დაუგეგმავ უნდობ გაოცებას..

რა ვიცი მოვედი, თუ ისევ შენი ხმა
დენდაკრულ სხეულში ისე მენატრება,
გადავდე ხვალისთვის ჩემი მიტოვება,
ვაწამე ქაღალდი შენი მოლანდებით....