"და კვლავ მარტო ვარ მე ჩემს წინაშე..."
                                   
                                                          გალაკტიონი         


  და კვლავ მარტო ვარ მე ჩემს წინაშე,
  და კვლავ ეულად გავყურებ ქარებს.
  და თუ ამ ზამთარს არ მოხვალ ჩემთან,
  ოცნება დანამავს ამ ფიქრთა ღარებს...

  და უშენობის უფრთო კიდესთან,
  თუკი ჰორიზონტს არ ააღელებ,
  გადავეშვები, დავიკარგები
  და სატრფიალო ცეცხლს გავანელებ...

  ჰო, მე მარტო ვარ სარკეშიც, ისეც,
  და თუ ქუჩაში ირევა ხალხი,
  მე, რა თქმა უნდა გაქცევა მიწევს
  უშენობისგან, და ვნატრობ მაისს...

  და კვლავ მარტო ვარ მე ჩემს წინაშე...
  და კვლავ ეულად გავყურებ ქარებს...





                                                                                                                                                            __თამუნია__