სხეულში
სული პატრუქად იწვის
იღვწის
მომავლის უკვდავსაყოფად,
სამყოფი
სიბრძნე მოგვმადლა ღმერთმა...
მან ერთმა
უწყის რა არს გაყოფა-
სად გადის ზღვარი უსაზღვროების,
ღრეობა
ლოცვით როდის ჩერდება,
ბერდება
ირგვლივ ყველაფრის ფასი,
არსია
ყოვლის უბრალოება...
წალეკოს ღმერთმა ყოველი მიწა
იწვა
რომელზეც ცოდვის საბუდო,
სად ბუდობს
ნეტა მშვიდობის მტრედი,
გადარჩენილთ რომ ტოტი დაუდოს?
სხეულში
სული პატრუქად იწვის,
იღვწის,
იღვრება სიმწრის ცრემლებად
ცხედრებად
გვრჩება ყველას იმედი
რომ ოდეს ისევ გამოცხადდება...

                                                        22.09.2008 წ.