.



გარეთ როცა ამაზრზენი ქაოსია,
ტაძრის კარის გაყოლებით დაისია.
როცა სხვაგან გამარჯობაც ჟარგონია,
ლოცვას არღვევს სიხარულის არითმია.

გარეთ როცა ფოთოლცვენა სირცხვილია,
ყოვლად წმინდას სულს უშიშვლებს ქვრივი ქალი.
როცა ყველგან მიწის სუფევს იდილია,
ტაძარშია უფლის წმინდა დირიჟაბლი.

ქვეყნად როცა ბილწი საქმე ალიბია,
ღმერთის სახლთან უმშვიდესი დაისია...




                                                                                                                __თამუნია__