ოცნების კუბოს ფარავს სუდარა,
ვაგლახ! - მოელის ცივი სამარე, -
რა საჭიროა ლოცვა, მუდარა,
მე სიყვარულით ვერ გავიხარე.

ოცნებას უმძიმს შავი სუდარა,
სიყვარულს ღია დარჩა თვალები,
მე არ მჩვევია ხვეწნა-მუდარა,
ვიცი არავის შევებრალები.

გული ჩახანჯლეს სასაკლაოზე,
ბინძურ ხელს რევენ ნაწამებ სისხლში,
ვარ სიყვარულის სასაფლაოზე,
მე, გახვეული ვარდისფერ ნისლში.

შენ ანგელოზი ხარ, ჩემთვის ისევ,
გრძნობას ვერ ვმალავ თოვლივით სპეტაკს,
სულის საწყაოს ვერაფრით ვივსებ,
ო, არა, არა, მე არ ვდგამ სპექტაკლს.

გემშვიდობებით, მაგრამ იცოდე
თუ ჩემი ღვიძლი კორტნეს ყორნებმა,
თქვი: "სიკვდილამდე ჩემთვის იწვოდა,
მე ავურიე გზა და გონება"...



P.S. ვიცი არ ვარგა : ) მართლა : )
მადლობთ დათმობილი დროისთვის : )