15. ეს ვერლიბრი არაა, არც თავისუფალი ლექსი, მაგრამ რითმებიც ვერ დავინახე რომ რითმიან ლექსად აღმექვა. :s ეს ვერლიბრი არაა, არც თავისუფალი ლექსი, მაგრამ რითმებიც ვერ დავინახე რომ რითმიან ლექსად აღმექვა. :s
14. ჰოო. რავიცი. ლექსი არ წამიკითხავს, მაგრამ ... როგორც სჩანს ისევ მოთხრობასავით იყო მიყოლებული :)
ჰო, აგრესიულ ავტორთან უკაცრავად კიდე :)) ჰოო. რავიცი. ლექსი არ წამიკითხავს, მაგრამ ... როგორც სჩანს ისევ მოთხრობასავით იყო მიყოლებული :)
ჰო, აგრესიულ ავტორთან უკაცრავად კიდე :))
12. კარგი ლექსია... ++ კარგი ლექსია... ++
11. მე არ მომწონს! მე არ მომწონს!
10. ukacravad da magis traki tu gaqvt moxvide chemtan da pirshi damconot? ukacravad da magis traki tu gaqvt moxvide chemtan da pirshi damconot?
8. და სხვა მე :) მომიტევოს ავტორმა რა :( და სხვა მე :) მომიტევოს ავტორმა რა :(
7. :)) მონოტორულად გამოგრჩენია შესწორებებშიიი ენა როგორ გამოგიყო? :)) :)) მონოტორულად გამოგრჩენია შესწორებებშიიი ენა როგორ გამოგიყო? :))
6. შEნც ცვლიდი ფორმას? :)) შენც შეუცვალე ფორმა ცოტა განსხვავებულად :D ვნახცოთ რა გამოვა :Dიმედია ავტორი არ გაგვიბრაზდება ;;)
ყველაფერი დასწრებაზეაო და აჰაა არის აღსრულდა :-P შEნც ცვლიდი ფორმას? :)) შენც შეუცვალე ფორმა ცოტა განსხვავებულად :D ვნახცოთ რა გამოვა :Dიმედია ავტორი არ გაგვიბრაზდება ;;)
ყველაფერი დასწრებაზეაო და აჰაა არის აღსრულდა :-P
5. ამდენჯერ ნაწერს უარყობს სივრცე,
სულშიც თოვს ფიფქი და არხევს დილეგს,
აზროვნებს წუთი სივრცის გარსშემო,
მონოტონურად რითმს იმეორებს
თავის ენაზე,
ჰაერს უკარგავს დნიშნულებას
ეს სივრცე სივრცე,
ოთახში სუფევს ხმაური წყნარი,
აზრს კი აბრკოლებს სივრცეში წამი,
ცხოვრების აზრში ამ სივრცის კვალში
იქმნება ისევ ახალი ნაკვთი...
უაზრო,მაგრამ დიდხანს ნაფიქრი
და ჩანაფიქრი სულის სიღრმეში,
ნათელს კი ვერ ჰფენს...ეს ჩრდილის სხივი,
სულ მთლად აშავებს ამუქებს ბილიკს,
თითქოს ამ ბილიკს სხვა სივრცეც გასდევს
და რითმში კარგავს უაზრო სიტყვებს,
თითქოს თანამგზავრს ამყვება კუდში
და მიჩურჩულებს სივრცის ნაამბობს..
უყურებს ისევ ამ ნაწერს სივრცე
თითქოს ამბობდეს რაღაც კი სურდეს,
თითქოს გულში აქვს მას ყველას ფიქრი
თითქოს უნდოდეს მეც დამაჯეროს...
რაღაცას ცდილობს,მაგრამ რა არის
ამ ბოლოს აზრი ან დასაწყისი
რად იყო კარგი?!
დავით მუხიგულაშვილი
ეს გამზადებული მქონდა, საწყენი არ უნდა იყოს მგონი დავით :) ამდენჯერ ნაწერს უარყობს სივრცე,
სულშიც თოვს ფიფქი და არხევს დილეგს,
აზროვნებს წუთი სივრცის გარსშემო,
მონოტონურად რითმს იმეორებს
თავის ენაზე,
ჰაერს უკარგავს დნიშნულებას
ეს სივრცე სივრცე,
ოთახში სუფევს ხმაური წყნარი,
აზრს კი აბრკოლებს სივრცეში წამი,
ცხოვრების აზრში ამ სივრცის კვალში
იქმნება ისევ ახალი ნაკვთი...
უაზრო,მაგრამ დიდხანს ნაფიქრი
და ჩანაფიქრი სულის სიღრმეში,
ნათელს კი ვერ ჰფენს...ეს ჩრდილის სხივი,
სულ მთლად აშავებს ამუქებს ბილიკს,
თითქოს ამ ბილიკს სხვა სივრცეც გასდევს
და რითმში კარგავს უაზრო სიტყვებს,
თითქოს თანამგზავრს ამყვება კუდში
და მიჩურჩულებს სივრცის ნაამბობს..
უყურებს ისევ ამ ნაწერს სივრცე
თითქოს ამბობდეს რაღაც კი სურდეს,
თითქოს გულში აქვს მას ყველას ფიქრი
თითქოს უნდოდეს მეც დამაჯეროს...
რაღაცას ცდილობს,მაგრამ რა არის
ამ ბოლოს აზრი ან დასაწყისი
რად იყო კარგი?!
დავით მუხიგულაშვილი
ეს გამზადებული მქონდა, საწყენი არ უნდა იყოს მგონი დავით :)
4. ნატა დამასწარიი :-D ნატა დამასწარიი :-D
3. უი რავი ჟანრი პოეზიაო და ფორმა მაგიტომ შევუცვალე :D რატომ ამ ავტორთან შენიშვნები არ შეიძლება? უი რავი ჟანრი პოეზიაო და ფორმა მაგიტომ შევუცვალე :D რატომ ამ ავტორთან შენიშვნები არ შეიძლება?
2. მომიტევე შენიშვნის მოცემას რომ ვბედავ,მაგრამ,ჩემი აზრით დახვეწა სჭირდება,თუმცა ამის მოფიქრებასაც გარკვეული ფანტაზია და ხედვა ესაჭიროება,ამიტომ +1. : ) წარმატებები.. მომიტევე შენიშვნის მოცემას რომ ვბედავ,მაგრამ,ჩემი აზრით დახვეწა სჭირდება,თუმცა ამის მოფიქრებასაც გარკვეული ფანტაზია და ხედვა ესაჭიროება,ამიტომ +1. : ) წარმატებები..
1. აუ ეს რანაირად დავით აა? :D
ამდენჯერ ნაწერს უარყობს სივრცე,
სულშიც თოვს ფიფქი და არხევს დილეგს.
აზროვნებს წუთი სივრცის გარსშემო,
მონოტორულად რითმს იმეორებს თავის ენაზე,
ჰაერს უკარგავს დნიშნულებას
ეს სივრცე სივრცე, <-- :D
ოთახში სუფევს ხმაური წყნარი,
აზრს კი აბრკოლებს სივრცეში წამი.
ცხოვრების აზრში, ამ სივრცის კვალში
იქმნება ისევ ახალი ნაკვთი...
უაზრო,მაგრამ დიდხანს ნაფიქრი
და ჩანაფიქრი სულის სიღრმეში,
ნათელს კი ვერ ჰფენს...
ეს ჩრდილის სხივი,
სულ მთლად აშავებს ამუქებს ბილიკს.
თითქოს ამ ბილიკს სხვა სივრცეც გასდევს
და რითმში კარგავს უაზრო სიტყვებს,
თითქოს თანამგზავრს ამყვება კუდში
და მიჩურჩულებს სივრცის ნაამბობს.
უყურებს ისევ ამ ნაწერს სივრცე ,
თითქოს ამბობდეს რაღაც კი სურდეს,
თითქოს გულში აქვს მას ყველას ფიქრი ,
თითქოს უნდოდეს მეც დამაჯეროს.
რაღაცას ცდილობს,
მაგრამ რა არის ამ ბოლოს აზრი
ან დასაწყისი რად იყო კარგი?!
დავით მუხიგულაშვილი
ნუ ფორმა დაახლოებით ესე :D მაგრამ აზრი დაახლოებით როგორ არ ვიცი . წარმატებები ;;) აუ ეს რანაირად დავით აა? :D
ამდენჯერ ნაწერს უარყობს სივრცე,
სულშიც თოვს ფიფქი და არხევს დილეგს.
აზროვნებს წუთი სივრცის გარსშემო,
მონოტორულად რითმს იმეორებს თავის ენაზე,
ჰაერს უკარგავს დნიშნულებას
ეს სივრცე სივრცე, <-- :D
ოთახში სუფევს ხმაური წყნარი,
აზრს კი აბრკოლებს სივრცეში წამი.
ცხოვრების აზრში, ამ სივრცის კვალში
იქმნება ისევ ახალი ნაკვთი...
უაზრო,მაგრამ დიდხანს ნაფიქრი
და ჩანაფიქრი სულის სიღრმეში,
ნათელს კი ვერ ჰფენს...
ეს ჩრდილის სხივი,
სულ მთლად აშავებს ამუქებს ბილიკს.
თითქოს ამ ბილიკს სხვა სივრცეც გასდევს
და რითმში კარგავს უაზრო სიტყვებს,
თითქოს თანამგზავრს ამყვება კუდში
და მიჩურჩულებს სივრცის ნაამბობს.
უყურებს ისევ ამ ნაწერს სივრცე ,
თითქოს ამბობდეს რაღაც კი სურდეს,
თითქოს გულში აქვს მას ყველას ფიქრი ,
თითქოს უნდოდეს მეც დამაჯეროს.
რაღაცას ცდილობს,
მაგრამ რა არის ამ ბოლოს აზრი
ან დასაწყისი რად იყო კარგი?!
დავით მუხიგულაშვილი
ნუ ფორმა დაახლოებით ესე :D მაგრამ აზრი დაახლოებით როგორ არ ვიცი . წარმატებები ;;)
|
