თუკი ერსაც შეიძლება ქონდეს სული, მაშინ ეს მისი ფოლკლორია!..."

გაიხარე გიო ამ გვერდის გახსნისათვის, მე მახსოვს ებლიტფოზე რა კარგი მასალა იდო ქართული ფოლკლორის გვერდზე, მოხარული ვიქნები თუ აქაც იგივე და უკეთესი იქნება.

(რა უღმერთოდ მაწერენ (მართმევენ) ქულებს იმ საკითხზე მსჯელობისთვის, რაც ამ საიტისთვის შეიძლება მთავარი თემა გახდეს, რა თქმა უნდა, თუ მასპინძელი მოიწადინებს.
ბობო, სიამოვნებით ავასრულებდი თქვენს თხოვნას, რომ ჩემი მოკრძალებული აზრი გამეცნო მკითხველისთვის ამ თემაზე, მაგრამ ამ ფორმატში ეს თითქმის შეუძლებელია.
ისე უსამართლობაა, როდესაც ივანე წიკლაურის "რამ დამაბერა" ხალხური პოეზიის კრებულში შეგვაქვს და არა მხოლოდ იმიტომ რომ მისი ავტორი ცნობილია.
მერწმუნეთ, ასეთი პოეზია რომ სხვა ქვეყანაში "აღმოეჩინათ", ამგვარ "კრებულებში" არ დამალავდნენ...
ანდა "ვეფხვი და მოყმის" მეორე ნაწილი, მხოლოდ იმიტომ იქცა მსჯელობის თემად, რომ დიდმინდიასეული შეფასებით ის ახალია!?
კიდევ მრავალი მაგალითის მოყვანა შეიძლება, თუმცა არ შემიძლია ეს ორი სტრიქონი არ დავიმოწმო:
"მერმე გამოველ, დავხკივლე,
ზღვაო, გაწირე ღელვაო"
არ ვამეტებ, ამის ფარდი სტრიქონები, მხოლოდ ბარათაშვილთან მინახავს: "განვედ ჩემგან, ჰოი სულო ბოროტო.."
მოკლედ, ინტრიგისთვის ეს მაგალითებიც კმარა, თუ როდესმე ჩვენში  ანონიმ ავტორთა კრებულიც გამოვა (ეს კი არც ისე ადვილია), ამით ჩვენი კულტურა მხოლოდ მოიგებს..

რატომ ჩაკვდა ფოლკლორის თემა? გამოაცოცხლებდა საიტს....

გმადლობთ :)

ვიცოდი გიო, რომ შენ იქნებოდი ქართული ფოლკლორი :)

ვიცოდი რომ პიო იქნებოდიიი....ხოდა გამიხრდა აქ რომ დადე ახლა გადავიკითხაააავ :)

მაპატიეთ თუ სისულელეს ვიტყვი, მაგრამ ფოლკლორის ძირისძირი ხომ მაინც ინდივიდუალური შემოქმედებაა...ეროვნულ დაკვეთას + ინდივიდუალური შემოქმედება = ფოლკლორს.......აუუუ რა საშინლად ვთქვი, მაგრამ ერს რაც მოეწონება იმას აიტაცებს და იტყვის ჩემია, ჩემი ნათქვამიაო......მოდი და შეედავე....ან რატომ უნდა შეეწინაღმდეგო......რაშიც თავს თავს დაინახავს იმას იმღერებს, იმას იცეკვებს და იმას იტყვის ლექსად.......რაღაცნაირად მინდა ამის შესახებ ვიკამათოთ...გიორგი მე თვითონ ვხვდები მთლად დალაგებულად ვერ ვთქვი რაც მინდოდა, მაგრამ შენთან ვარ ამ ერისთვის სასიკეთო საქმეში....

იმის ნიშნად, რომ ფოლკლორისადმი განსაკუთრებული მოწიწება, ხოლო ამ წამოწყების ავტორისადმი პატივისცემა მამოძრავებს ერთსაც მე გავიხსენებ:
მოსემ თქვა პატაშურთამა,
ნეტავ დრო გამასცვალო,
ჯაჭვით დააბან სიკვდილი,
ბორკილიმც ჩაუყარანო.
ამ ლექსს, მიუხედავად იმისა, რომ ავტორი ცნობილია, მაინც ხალხურ შემოქმედებას მივაკუთვნებ. ე.ი. ხალხურ და ინდივიდუალურ შემოქმედებას იმის მიხედვით არ ვმიჯნავ, ცნობილია თუ არა მისი გამომთქმელი.
ეს არგუმენტი შემდგომ მსჯელობაში დამეხმარება, რა თქმა უნდა, თუ ის შედგება. სასურველი კია.

ჩვენს ფოლკლორს ინდივიდუალურ შემოქმედთა ტექსტებს თუ  გამოვაკლებთ (მათ შორის ანონიმ ავტორებსაც..), ვეჭვობ, რომ ბევრი დაგვრჩეს დასაკვეხი...
                                                                          მგზავრი

მგზავრო, რატომ უნდა გამოვაკლოთ, ვერ გავიგე ვერანაირად...
მით უმეტეს, ანონიმი ავტორები? როგორ გავიგოთ, რაიმე ხალხური ლექსი ანონიმმა ავტორმა დაწერა თუ ხალხურია?
                                                                            ბობო

ბოდიშის მოხდით და თემისდმი დიდი ინტერესის გამო ჩავერევი თქვენს საუბარში თუმცა შეიძლება ვერც ისე კომპეტენტურად. მე ვფიქრობ, ურიგო არ იქნებოდა, არსებობდეს შეძლებისდაგვარად განზოგდებული მოსაზრება იმის ირგვლივ, უნდა იყოს თუ არა გამიჯნული ანონიმი ავტორების ნაწარმოებები ხალხურისაგან.  თუ გამოვაკლებთ, მაშინ მგზავრს დავეთანხმები, ნამდვილად ძალიან ცოტა დარჩება წმინდად ფოლკლორული და დასაკვეხიც. ანუ დარჩება ის, რაც აქამდეა მოღწეული ინდივიდუალიზების გარეშე და რაც ავტორის ხელიდან გამოსვლის შემდეგ მრავალ შემოქმედთა ხელში  განიცდიდა მიმატება-გამოკლება-გარდაქმნა-გადაკეთებას და იმდენად სისხლხორცეულად შეერწყა პირანდელ სახეს, რომ ძნელია (თუ შეუძლებელი არა) დადგინდეს ნამდვილი ავტორი. ეს რაც ინდივიდუალიზებას შეეხება ქმნადობის პროცესში და რაღაცწილად გვაახლოებს საზოგდოებრივი ცნობიერების პროდუქტად ნაწარმოების აღიარებასთან. რაც შეეხება ნაწარმოების ფორმას, სტილს, აღნაგობას აქ მართლაც ძალიან რთულად გვექნება საქმე. თუ პოეზიაზე ვისაუბრებთ ამ მხრივ ჩვენთვის სათაყვანო ვაჟა და გურამიშვილიც კი მყარად დგანან ხალხურ საფუძველზე, რომელთა შემოქმედების ძირითადი ღირსებაც სწორდ  ხალხური მოტივების ზოგადსაკაცობრიო, ზოგადადმიანურამდე ამაღლებაა...
სამწუხაროდ, კომენტარების ფორმატი მართლაც არ იძლევა ამ თემაზე არგუმენტირებული კამთის საშუალებას და იქნებ ბატონო niki უმორჩილესი თხოვნით, დაგვეხმაროთ... იქამდე ჩვენი ფოლკლორისტი, აბდია კარატიელიც შემოგვესწრება და იმედი მაქვს, გაიხარებს ჩვენი დაინტერესებულობით ...

მართლაც  კარგი  თემაა  :)  ერთ  პატარა  ხალხურ  ლექსს  დავდებ:

"აის  ღრუბელნი  მიყვარან  ბოროლაზედ  რო  დიანო,
ერთი-მეორის  შეყრასა  ხარობენ,  მეელიანო.
შაიყრებიან  ერთადა,  მანანას  ჩამაჰყრიანო...
რაც  უნდა  ბევრი  ეცადნენ,  ჩვენ  ერთურთს  ვერ  გაგვყრიანო!"

:) წარმატებები

მივესალმები გიოს წამოწყებას!!!
მივესალმები საქმიან და პროფესიონალურ საუბარს ფოლკლორის შესახებ. ძალიან მაინტერესებს ყველაფერი, რაც "ფოლკლორს" უკავშირდება და კერძოდ  - პოეზიას.  მგზავრსაც ვთხოვ, ნუ დაიზარებს ცოდნისა და გამოცდილების ჩვენთვის გაზიარებას.
ადმინმა თუ გახსნა ცალკე გიოს შემოთავაზებული "ქართული ფოლკლორი" ,შესანიშნავი იქნება!!!!

და ისე რო ამოვიკითხე,მაშინვე შენსკენ გამომექცა გული, ანდრონიკაშვილო! ეგრე ყველაფერი სიკეთე აგვიხდეს! ყოჩაღ!

რა თქმა უნდა სადავოა. ჩვენ მე მგონი ერთადერთი ქვეყანა ვართ, ვისაც ანონიმ ავტორთა შემოქმედება არ გვაქვს, უფრო სუსტად გვაქვს, მაგრამ საერთო ბეღელსაა მითვლილი (ვიმეორებ, ესეც პოლიტიკის ნაწილი იყო იმ დროს).
ფოლკლორულ ხელწერაში კი უნდა გავერკვეთ, თუ ამაში ხალხური ლექსის მოტივი, სტილი, შიგა კონსტრუქცია ან გარეგნული, საზოგადო მოხმარების სამკაულები იგულისხმება, მაშინ ბევრ ინდივიდუალურ შემოქმედს მოუწევს "საკუთრებაზე"უარის თქმა..
თუ საზოგადოებრივ ცნობიერებას გავმიჯნავთ ინდივიდუალური აზროვნებისგან, მაშინ არც ანონიმ ავტორთა გამიჯვნა გაგვიჭირდება, ამის საუკეთესო მაგალითს ხალხური "ვეფხისტყაოსნის და რუსთაველის პოემის შედარება იძლევა.
ხოლო ის,  თუ რატომ უნდა გავაკეთოთ ეს, ამაზე ვრცელი პასუხი მომიწევს...
სამწუხაროდ, კომენტარი არ იძლევა იმის საშუალებას, რომ ვრცლად მოვიხილოთ ეს თემა, მაგრამ თუნდაც რომ საერთო დასკვნამდე მივიდეთ, რა შეიცვლება ამით?

მადლობთ ყველას.იქნებ თითო კომეტარს თითო ლამაზი ხალხური ლექსიც ან სიმღერაც მოაყოლოთ,ან სურათიც და ასე გავამდიდროთ ჩვენი გვერდი,.
მარტო მე ვერ შევძლევ თქვენი დამხარების გარეშე.
მგზავრს მინდა ერთი რაღაც ვუპასუხო:
ეს ტექსი აქ იმისთვის არ დამიდია მეგობარო რომ ვინმემ ქულა დაუწეროს.
ქულები არ მჭირდება. რაც უფრო მეტი ადამიანი გაეცნობა და წაიკითხავს მით უკეთესი იქნება, სულ სხვანაირი სიყვარული ექნებათ თავისი წარსულის მიმართ,წარსულის იმიტომ ,რომ მუხა ფესვებიდან იზომება.
რაც შეეხება ინდვიდუალურ შემოქმედებას. აქ თუ დაიდება მსგავსი რამე ავოტრიც მიწერება, ბერვგან არის მიხა ხელაშვილის ლექსები მიწერილი ხალხურზე ,მაგრამ ეხლა რაც ადამისნი წიგნი გასმოცეს ( უკვე გამოიცა როგორც ვიცი) იმედია არავის შეეშლება და არ მაიკუთვნებს ხალხურს.
პატივისცემით გიორგი ანდრონიკაშვილი

ამ ტექსტს პროზა ვერ დაერქმევა, ამდენად ვერც შევაფასებ. თუმცა, თემა თავისთავად გიწვევს და ვინაიდან რეცენზიას არ მიხსნის აქვე მოგახსენებთ:გეთანხმებით, რომ ერის კულტურას ფილკლორი აფასებს, ასი რუსთაველიც რომ დაგებადოს, მაინც ვერ იტყვი, რომ ეს ერის კულტურულ სიმაღლის მაჩვენებელია, თუმცა ეს სულ სხვა თემაა, მაგრამ სწორედ ეს გამოყენეს ჩვენმა მეცნიერებმა, როცა ინდივიდუალური შემოქმედება საეროდ გამოაცხადეს. ამით ფოლკლორი კი "გამდიდრდა" და "ხალხი ბრძენია" - კომუნისტურმა თეზამაც განხორციელება ჰპოვა, მაგრამ...
ღმერთმა ადამიანი შექმნა და არა საზოგადოება და შემოქმედებითი უნარიც, როგორც ღვთისმიმბაძველობა, უპირველესი ნიჭი იყო პირველ ადამიანში...
ახლა ჩვენს ფოლკლორს ინდივიდუალურ შემოქმედთა ტექსტებს თუ  გამოვაკლებთ (მათ შორის ანონიმ ავტორებსაც..), ვეჭვობ, რომ ბევრი დაგვრჩეს დასაკვეხი...
არადა, ფოლკლორზე ზრუნვა აქედან უნდა დავიწყოთ...
                                                                        მორიდებით და  პატივისცემით

კარგი კაცი ჩანხარ შენ,ანდრონიკაშვილო.გაიხარე!ღმერთმა გვიმრავლოს შენნაირი მამულისშვილები

გაიხარე გიორგი ანდრონიკაშვილო! ჩემი საწევრო შემონატანი ქართული ფოლკლორის გვერდზე, სულ პირველი დაულამაზესი ვარიანტი ლექსისა "შირაქის ველზე მოვდივარ..."

შირაქის ველზე მოვდივარ, უკან მაბრუნებს ქარიო,
წინ შემეყარა პეპელა, წითლით ჭრელნ ჰქონდენ მხარნიო,
ნადობის კაბას ვაფერე, ღმერთო დამწერე ჯვარიო...
საფშაოდ გამემართა, გამოვაყოლნე თვალნიო,
ავდექ და მენაც წამოვედ, ლურჯაი მყვანდა ჩქარიო.
ნადობის კარზე ჩამოვხე, კართაკე დამრჩა თვალიო...
ნადედობ გამამეგება, ნამტირალევი არიო.
მოიდა, კითხვა დამიწყო, როგორ გავიდა ცხვარიო,
ცხვარან კი კარგა გავიდნენ, ჩემ ნადობ როგორ არიო...
შენ ნადობ როგორ იქნება, სამის კვირაის მკვდარიო.
ჩამამეხოცა მხარ-მუხლი, შუბლზე დამასხა ცვარიო,
გულმა ცხროობა დამიწყა, ცრემლ მომედინა ცხარიო,
-ეგემც არ გეთქო, ბებერო, თავს დამქცევიყვნენ ცანიო,
ისევ ის გეთქვა, წავიდა, გათხოვდა, სხვასთან არიო,
ერთხელ ხომ მაინც ნახავდა დაწუხებული თვალიო...
წამოვედ გამწარებული, ცრემლით დავრეცხენ გზანიო
გაზაფხულზედამც დამლევდა  ალაღებული წყალიო...
ან ზოვიმც ჩამამიტანდა, როცა ჩამოვლენ მთანიო,
ფეხქვეშამც ჩამეშლებოდნენ საფშაონ ვიწრონ გზანიო...

გაიხარე, რადგან გიყვარს შენი ფოლკლორი... :)

ანდრონიკაშვილო!
ეს რა კარგი საქმისთვის მოგიკიდია ხელი, ტყუილად კი არ ხარ ჩემი ბიძაშვილი ;)

არადა მაინც რა კარგად ჟღერს    ა ნ დ რ ო ნ ი კ ა შ ვ ი ლ ი !

გიორგი ვარ ანდრონიკაშვილი. ადრე მქონდა ქართული ფოლკლორის გვერდი გახსნილი ებლიფტოზე. მისი წაშლის შემდგე კი აქ გადავწყიტე მეცადა.
იმედია ყველანი ერთად რამეს შევძლებ და ხახლური პოეზიის. სიმღერის და ცეკვის მარგალიტებს ნელ-ნელა შევკრებთ .