თურმე რა ცოტაა გასავლელი
განგებით მონიშნულ წერტილამდე,
გზას ვაგრძელებ და ბოლოს ვხედავ
მოასწრე და მუჭა სითბო მომიტანე....

გზა მოკლეა და მოლიპული,
ნუშად ვეღარ ყვავის სიყვარული,
შენი პოეზია დამადევნე
შენი მონატრებით დანამული....

თურმე რა ბევრია გასავლელი
აღსარებამდე და მონანიებამდე,
სულში სევდამ როგორ დაივანა
ისე ვეღარ ვამბობ როგორც ადრე.

ვაი რა ცოტაღაა გასავლელი,
დრო აღარ მრჩება რომ მოგეფერო,
გზას ვაგრძელებ და ძალას მმატებს
შენსხელშინამყოფი მუჭა სითბო...

თურმე რა ცოტაა გასავლელი,
განგებით მონიშნულ წერტილამდე,
წუთი სოფელში გამელია და
ერთი მუჭა სითბო შემინახე....