ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ოლიკო-ლიკო
ჟანრი: სხვა
ამ ჟანრის ნაწარმოებები არ ფასდება
4 თებერვალი, 2010


ვინ ხარ შენ ადამიანო?!

                                                              დედას...
                                ამბობენ ადამიანი ღმერთის ტრაგედიააო,ღმერთო!  რატომ აკლია შენს ოცნებას სრულყოფა...   
     
        ყოველ საღამოს,როცა მზე ჰორიზონტს მიღმა ჩაიმალება და აურზაურით დაღლილი დღე ჩუმად იძინებს,როცა ციდან ოქროსფერი  ვარსკვლავები თვალს გიპაჭუნებენ  და ონავარი ბავშვებივით მაცდურად  გიღიმიან,შენ მარტო რჩები საკუთარ თავთან... გააგორებ ფიქრის გორგალს და მიჰყვები, სიჩუმე ხომ ფიქრის დედაა... ფიქრი კი ძიება... სიცოცხლის აზრის, სიმშვიდის, ბედნიერების...
        ყოველ საღამოს შენს თავს ეკითხები:
        ვინ ხარ შენ ადამიანო?! რისთვის მოხვედი ამ მიწაზე?! რა არის შენი სულის საზრდო?! შენი ძალა?! 
        და შენვე პასუხობ:
        მე ამ მიწის შვილი ვარ! სხვაგან სად არის ჩემი ადგილი?! ჩემი სულის საზრდო სიყვარულია!  ჩემი მიზანი სიკეთე და სათნოება! ჩემი ძალა რწმენა და იმედი!
        ფიქრი კი გიტევს:
        სად ხედავ სიყვარულს?! სიკეთეს და სათნოებას?! სად არის რწმენა?! ვინ გაიმეტა სიყვარული?! ვინ მოგეფერა და დაგიამა ტკივილი?! ვინ შეგიმსუბუქა მარტოობის დღეები?!
        შენ თავდახრილი ჩუმად უსმენ და პასუხობ:
        მე მასწავლეს,რომ ცხოვრება სიყვარულია და უნდა მიყვარდეს!
        ცხოვრება ომია  და უნდა მოვიგო ის!
        ცხოვრება ბედნიერებაა და თავად უნდა შევქმნა იგი!
        ცხოვრება საიდუმლოა და უნდა ამოვხსნა ის!
        ცხოვრება სილამაზეა, უბრალოდ უნდა აღგიქვა იგი!
      შენ თვითონ ჩუქნი რწმენას საკუთარ თავს,დადიხარ და დაგაქვს სიყვარული, სითბო და იმედი,ყოველ დილით ისე იღიმები თითქოს ახალი სამყარო აღმოაჩინე! გაზაფხულივით ნაზი და მშვენიერი,ზაფხულივით თბილი და გულიანი,შემოდგომასავით ბრძენი და მრავალფეროვანი, სამყაროსავით ღრმა და შეუცნობელი, თოთო ბავშვივით გულუბრყვილო და სუფთა... მარტო ხარ!
        და არასოდეს ნებდები ბედს!

        ხვალ ჰორიზონტიდან ისევ ამოგორდება მზე. ყველას და ყველაფერს თავისი თბილი თითებით მოეფერება. მაგრამ შენ უკვე აღარ გაუღიმებ მას!  აღარ  გაწუხებს კითხვები და აღარც პასუხებს  ეძებ!  შენ ახლა იქ ხარ,სადაც მარადიული სითბოა, სიყვარულია... შენ ბედნიერება უკვე იპოვე!!!
        მაგრამ ახლა მე ვეკითხები ჩემს თავს:
        ვინ ხარ შენ ადამიანო?!
        და უსასრულოდ მენატრები..........                                                       
















                            დედას



                                                                           

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები