მე და შენ წლებს ვერ დავემალებით,
ჩვენ ხომ არასდროს არ ვართ მარტონი,
თუმც განსაცდელი ფეხდაფეხ დაგვდევს
და გვათამაშებს ბედის სასწორი!
და ახლოვდება ჟამი სიბერის,
თმაში ჭაღარას კვლავ გვათოვს ფიქრი,
მაგრამ მე  ვიცი  ფასი სიტყვების,
რომლებსაც მუდამ ამ გრძნობით ვიტყვი...
ვიტყვი,რომ ასე ძლიერ მიყვარდი,
რომ სხვა საუნჯე არც მინატრია,
რომ სიმარტოვეს შენით ვიტანდი,
შორს ხარ და გულში შენზე დარდია!
მე და შენ წლებს ვერ დავემალებით...
ვიაროთ ასე...
ვიდრე გრძნობები მონატრების სუნთქვამ დალია!