ამოვძრე საათს გული-ელემენტი,
დავატეხე სათითაოდ ხელ-ისები,
მივადექი თვალებ-ციფრებს ანთებული
სულ დავთხარე თორმეტივე მიყოლებით.

არ ვაკმარე,სახლ-კედლიდან ჩამოვხსენი,
შეეშინდა,მაგრამ ვეღარ გამოხატა-
აღარ ჰქონდა არც გული და არც თვალები,
(საიდანღაც ცრემლი მაინც ჩამოგორდა)

გადავხედე ჩემს საქციელს დანანებით
მიღიმოდა ისე ურცხვად, გამაწითლა,
დრო-საათო,მაპატიე საქციელი,
ვერ გაიგო,კიდევ უფრო გადაცივდა.

სინანულით მივატოვე მომაკვდავი,
დრო მოვკალი-თითქოს უნდა მიხაროდეს,
მაგრამ,მაინც დანანებას ვერ ველევი
ვერ შევუვსე დანაკლისი, სიმარტოვეს.

ყველას გიხმობთ, დამატეხეთ ხელ-მკვლელები!