ღამის მოთელილი წამი
წამის მეასედი ვითომ...
რაღაც გაურკვეველ სიტყვებს
დილის აკორდივით ითხოვ.
მზერა გაყინული თოვლი
შენი ფანჯრებიდან ისე...
სხვასთან უნებრთვო მისვლას
ამაყი ქალივით იხდენს.
თითებდამტვრეული დილა
ლოლოებს აცილებს კალთას
ისე ჩამოუდნა სიტყვა...
წყლისგან ვეღარ არჩევს თავად.
სიცივით გაყინულ ცხვირზე
სიწითლემ იმატა რადგან,
ჩემი, შენგან წასვლის მერე
კოცნა თან გამომყვა საგზლად.