ალესილი თვალებით გადავყურებ ბასიანს, რობაიებს თურქულად ამბობს მტკვარი კოლაში, თურმე, ო, რა კარგია, თურმე, რა ლამაზია, დიდი როცა იხსენებ, რაც ისწავლე სკოლაში.
რუხი ფერის ნისლები ესაბნება არტანუჯს, ჰა, მეფეთა სამშობლო – ეს ხომ დიდი სპერია; ვეღარ ჭედავს ხალიბი რკინას, ვაჰ, რომ არ ძალუძს, და ზურმუხტის თვალთაგან ლალს ყრის ლაზი ფერია.
ჩამუხლულა შავშეთი, ცალი ფეხით მიწაა, ფეხქვეშ მიწა ეცლებათ ფანასკერტს და თუხარისს, შაოსანი რომ მოსთქვამს – ეს აშოტის ძიძაა, ვიღაცის გულს ცეცხლი წვავს, ვიღაცის გულს უხარის.
და სულ ბოლოს სტამბოლის ფართე-ვიწრო ქუჩებში, კედელს მიყრდნობილია მთელი ჩვენი წარსული, სიგარეტი ურჭვია სისხლით სავსე ტუჩებში, და მოისმის ხარხარი ოსმალური, სპარსული.
ჩამუხლულა შავშეთი, ცალი ფეხით მიწაა, ფეხქვეშ მიწა ეცლებათ ფანასკერტს და თუხარისს, შაოსანი რომ მოსთქვამს – ეს აშოტის ძიძაა, ვიღაცის გულს ცეცხლი წვავს, ვიღაცის გულს უხარის.
კარგია!
ჩამუხლულა შავშეთი, ცალი ფეხით მიწაა, ფეხქვეშ მიწა ეცლებათ ფანასკერტს და თუხარისს, შაოსანი რომ მოსთქვამს – ეს აშოტის ძიძაა, ვიღაცის გულს ცეცხლი წვავს, ვიღაცის გულს უხარის.
ჩამუხლულა შავშეთი, ცალი ფეხით მიწაა, ფეხქვეშ მიწა ეცლებათ ფანასკერტს და თუხარისს, შაოსანი რომ მოსთქვამს – ეს აშოტის ძიძაა, ვიღაცის გულს ცეცხლი წვავს, ვიღაცის გულს უხარის.
მომეწონა.
ზურმუხტის თვალთაგან ლალს ყრის ლაზი ფერია.
ჩამუხლულა შავშეთი, ცალი ფეხით მიწაა, ფეხქვეშ მიწა ეცლებათ ფანასკერტს და თუხარისს, შაოსანი რომ მოსთქვამს – ეს აშოტის ძიძაა, ვიღაცის გულს ცეცხლი წვავს, ვიღაცის გულს უხარის.
და სულ ბოლოს სტამბოლის ფართე-ვიწრო ქუჩებში, კედელს მიყრდნობილია მთელი ჩვენი წარსული, სიგარეტი ურჭვია სისხლით სავსე ტუჩებში, და მოისმის ხარხარი ოსმალური, სპარსული.
ძალიან ძალიან მომეწონა :)
და სულ ბოლოს სტამბოლის ფართე-ვიწრო ქუჩებში, კედელს მიყრდნობილია მთელი ჩვენი წარსული, სიგარეტი ურჭვია სისხლით სავსე ტუჩებში, და მოისმის ხარხარი ოსმალური, სპარსული.
