მოდი, თავები დავატოლოთ!..
რას მიხვდები გზაზე დაფენილი ჩრდილებით?..
მე და შენ ვდგავართ,
მე - შენზე მეტად დარდიანი,
შენ - დაბნეული...
აქვე დგანან ჩვენი ჩრდილებიც
და ირწევიან...

მერე?
რა მერე?..

მერე ჩვენ ხელით ღილებისკენ,
ტუჩით - ტუჩისკენ...
მერე ჩვენ მჭიდროდ,
უფრო მჭიდროდ...
ერთმანეთისკენ...

...ჯერ ისევ ვდგავართ,
ვდგავართ გზაზე,
მაგრამ იქვე,
როგორც ლოგინზე,
უკვე წვანან ჩვენი ჩრდილები
და ნებივრობენ, -

ისევ დაგვასწრეს...

მოდი, თავები დავატოლოთ!..
დღეს ”კენზოს” სუნი ასდის ზამთარს
და ცივ მთვარესაც...