ჩემს სამშობლოს ბევრი ახსოვს
ჩალმიანი ქართველები,
რუსის პაგონ- ფოჩვიანი
მოღალატე დამსმენებიც.
წურბელ-ვირთხა-გესლიანი
ქვეყნის ბეღლის მძარცველები.
მერე გულზე ხელის დარტყმით
სა-ქარ-თვე-ლო-ს მძახებელნი.
- ომში სადღაც მიმალულნი,
მტერის დროშის ამწევები.
აღსდექ დავით! აღსდექ ვაჟა!
და გასრისეთ ეს გველები,
თუმცა თქვენ რად შეგაწუხოთ,
ჩვენ ხომ აქ ვართ ქართველები!
ჭკუით ხალხნო! ჭკუით ბალღნო!
ახლა ძილის დრო არ არის...
სა - ქა - რთვე - ლოო ლამაზო,
სხვა საქართველო სად არის?!...