ერიჰა-მეთქი, შემოვუძახე, კალმისტარს მელნის სუნით ნაქოთებს, ვწერე და ვწერე ლექსები მასზე, ვისი სახელიც ღამით მაბოდებს.
წამოვდექი და შევუნთე ცეცხლი, მელანქოლიის გახრწნილ ნაფოტებს, მზე სიყვარულის მდინარით მოვრწყე, და გზა მივეცი მის კალაპოტებს.
შევათამაშე უჟანგი ხმალი, შუბლში ჩავჭედე ბოროტ გოლიათს, თეთრი მანტია სულ გამიწითლდა, როგორც გემბანზე მოკლულ თოლიას.
თუმცა წამოდგა როგორც თეთნულდი, მკერდი სიგრძეზე გადამისერა, თვალი შემავლო და გარდიხვეწა, შენი მომინდა იმ წუთას ცქერა.
კვლავ წამოვდექი ხანჯალზე ყრდნობით, გარს რომ სიკვდილის ბუზი მეხვია; ისევ გავწიე, ეგ ღრმა ჭრილობა შენი ნაწნავით რომ შემეხვია.
და მივილტვოდი იმისკენ რაიც, მე ერთადერთი ამ ქვეყნად დამრჩა, გზაზე ეკალი სადაც კი შემხვდა, მე სულ ვარდების გიშენე ბაღჩა.
ბოლოს მოვედი, მიმტყუნა მუხლმა, როგორც შენს ფანჯრებს შევახე ხელი; უბეში სისხლის ადუღდა ტბები, და გადმოდინდა ცეცხლივით ცხელი.
შენ კი იჯექი ბუხართან ახლოს, იშრობდი რძეში განბანილ ნაწნავს, მე კი გელოდი როგორც სახეზე სილის ძალუმად, ძალუმად გაწვნას.
აღარ ინებე გამოსვლა გარეთ, ვეღარ იგრძენი შენ სისხლის სუნი; შენი აჩრდილი ვიხილე მხოლოდ, იმ აჩრდილსაც ვერ შევბედე წუნი.
წამოვდექი და გავბრუნდი უკან, გულდაჩეხილმა ვიხეტიალე, ცხრა აღსარებად დამიჯდა შემდგომ, შენს სილუეტს რაც ვეტორღიალე.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
17. ყივჩაღის პაემანი გამახსენა.............. ---გულწრფელი მოწონება დაიმსახურა........... ++++++++++++++2 ყივჩაღის პაემანი გამახსენა.............. ---გულწრფელი მოწონება დაიმსახურა........... ++++++++++++++2
16. მანგარ ლექს !
ათაშ გაგრძელ, ჯიმა !
იხარ დო იბედნიერ !
555 მანგარ ლექს !
ათაშ გაგრძელ, ჯიმა !
იხარ დო იბედნიერ !
555
15. ეჰ დიდოუ ნანა ღლიცინს და დაცინვას მაშინ იწყებენ როცა გონიათ რო თავად რაღაცას წარმოადგენენ დიდს და მნიშვნელოვანს, ამპარტავნობის, თავში ავარდნის სინდრომია რა :)
შენ კი ჯოლი საღოლ, მშურს ბრედ პიტის :D ეჰ დიდოუ ნანა ღლიცინს და დაცინვას მაშინ იწყებენ როცა გონიათ რო თავად რაღაცას წარმოადგენენ დიდს და მნიშვნელოვანს, ამპარტავნობის, თავში ავარდნის სინდრომია რა :)
შენ კი ჯოლი საღოლ, მშურს ბრედ პიტის :D
14. არა, გამანადგურებელი არ გითქვამს. ეს ზოგადად აღვნიშნე. ხაზს ვუსვამ იმას, რომ ღლიცინი (ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით), უსაგნო და უფორმო ცინიზმი შემფასებლის კულტურაზე მეტყველებს. ასევე ძნელია მისაღებიცაა, რადგან ამავდროულად შეიძლება ცინიზმის ობიექტს იგივე განცდები უჩნდებოდეს შემფასებლის შემოქმედების მიმართ. არა, გამანადგურებელი არ გითქვამს. ეს ზოგადად აღვნიშნე. ხაზს ვუსვამ იმას, რომ ღლიცინი (ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით), უსაგნო და უფორმო ცინიზმი შემფასებლის კულტურაზე მეტყველებს. ასევე ძნელია მისაღებიცაა, რადგან ამავდროულად შეიძლება ცინიზმის ობიექტს იგივე განცდები უჩნდებოდეს შემფასებლის შემოქმედების მიმართ.
13. მე მაინც ვთვლი რომ გამანადგურებელი არაფერი მითქვამს :) რჩევების სახით ვთქვი და ის, რომ ნამდვილი ან მიახლოებული(ამ შემთხვევაში ჩემი, ვინაიდან დიდი კრიტიკოსი არც მე გახლავარ) კრიტიკა შენთვის მისაღები და ყურადსარებია, ეგ შენი უკეთ წერის სურვილზე მეტყველებს, რაც მისასალმებელია.
მოწიწებით, მარად ბრედის ანჯელინა ჯოლი/პიტი მე მაინც ვთვლი რომ გამანადგურებელი არაფერი მითქვამს :) რჩევების სახით ვთქვი და ის, რომ ნამდვილი ან მიახლოებული(ამ შემთხვევაში ჩემი, ვინაიდან დიდი კრიტიკოსი არც მე გახლავარ) კრიტიკა შენთვის მისაღები და ყურადსარებია, ეგ შენი უკეთ წერის სურვილზე მეტყველებს, რაც მისასალმებელია.
მოწიწებით, მარად ბრედის ანჯელინა ჯოლი/პიტი
12. ა, ასე არ ჯობია? გენაცვალე!
უსაგნო ღლიცინს და უფორმო ცინიზმს ყველაზე გამანადგურებელი კრიტიკა მირჩევნია! ა, ასე არ ჯობია? გენაცვალე!
უსაგნო ღლიცინს და უფორმო ცინიზმს ყველაზე გამანადგურებელი კრიტიკა მირჩევნია!
11. არაა, არანაირი შეურაცხყოფა და ცინიზმი. 1: მე პირადად ამ ლექსის სათაური არ მომწონს, ანუ არ დააინტეერსებს მკითხველს. ვეტორღიალე _უხეშად ხვდება ყურს, ჩემი რჩევა იქნება_უფრო მოხდენილი სათაურები შეურჩიო ხოლმე ლექსებს შემდგომში. 2: ''ერიჰა''ისიც დასაწყისში არც აკეთებს არაფერს კარგს ან განსაკუთრებულს და ...... 2: ვთვლი რომ არის ''ნორმალური'' და ''კარგი'' ადგილები ლექსში, უბრალოდ აჯობებდა უფრო მოკლედ გეთქვა ეს ყველაფერი, ანუ ტექნიკური კუთხითაც თუ დაამუშავებ, მკითხველი 2 და 3 აბზაცშიც გაიგებდა შენს სათქმელს, და ვერ გამგები ვერც 10-ში გაიგებს.
ხაზს ვუსვავ ეს ჩემი სუბიქტური მოსაზრებებია და არასოდეს გადააკეთო ლექსი, ჯობია ახლის შექმინისას იფიქრო რისი გასწორება ჯობია.
წარმატებებეს გისურვებ და გპირდები წაგიკითხავ და გამოვთქვავ აზრს ყოველთვის (თუ ეს შენ დისკოფორტს არ შეგიქმნის).
მოწიწებით, მარად ბრედის ანჯელინა ჯოლი/პიტი არაა, არანაირი შეურაცხყოფა და ცინიზმი. 1: მე პირადად ამ ლექსის სათაური არ მომწონს, ანუ არ დააინტეერსებს მკითხველს. ვეტორღიალე _უხეშად ხვდება ყურს, ჩემი რჩევა იქნება_უფრო მოხდენილი სათაურები შეურჩიო ხოლმე ლექსებს შემდგომში. 2: ``ერიჰა``ისიც დასაწყისში არც აკეთებს არაფერს კარგს ან განსაკუთრებულს და ...... 2: ვთვლი რომ არის ``ნორმალური`` და ``კარგი`` ადგილები ლექსში, უბრალოდ აჯობებდა უფრო მოკლედ გეთქვა ეს ყველაფერი, ანუ ტექნიკური კუთხითაც თუ დაამუშავებ, მკითხველი 2 და 3 აბზაცშიც გაიგებდა შენს სათქმელს, და ვერ გამგები ვერც 10-ში გაიგებს.
ხაზს ვუსვავ ეს ჩემი სუბიქტური მოსაზრებებია და არასოდეს გადააკეთო ლექსი, ჯობია ახლის შექმინისას იფიქრო რისი გასწორება ჯობია.
წარმატებებეს გისურვებ და გპირდები წაგიკითხავ და გამოვთქვავ აზრს ყოველთვის (თუ ეს შენ დისკოფორტს არ შეგიქმნის).
მოწიწებით, მარად ბრედის ანჯელინა ჯოლი/პიტი
10. ჯოლი ეს კაცი ჩემი მეგობარია და მართლაცდა შეურაცხყოფაზე მექნება მარტო რეაქცია, კრიტიკა ზრდილობის ფარგლებში მისაღებია :)
ბრედ პიტს მოკითხვა გადაეცი :D ჯოლი ეს კაცი ჩემი მეგობარია და მართლაცდა შეურაცხყოფაზე მექნება მარტო რეაქცია, კრიტიკა ზრდილობის ფარგლებში მისაღებია :)
ბრედ პიტს მოკითხვა გადაეცი :D
9. ანჯელინა - ვერ მიგიხვდი... თუ არ მოგწონს ლექსი, რა პრობლემაა ვერ ხვდები, ადექი და დაწერე. ჩემი ტაშის დამკვრელი არავინაა აქ, ისინი, როგორც მე, შეურაცხყოფაზე და ცინიზმზე რეაგირებენ. თუ ამას აპირებ, მაშინ რა აზრი აქვს მოწერას? თუ არადა, დაწერე აქვე... ანჯელინა - ვერ მიგიხვდი... თუ არ მოგწონს ლექსი, რა პრობლემაა ვერ ხვდები, ადექი და დაწერე. ჩემი ტაშის დამკვრელი არავინაა აქ, ისინი, როგორც მე, შეურაცხყოფაზე და ცინიზმზე რეაგირებენ. თუ ამას აპირებ, მაშინ რა აზრი აქვს მოწერას? თუ არადა, დაწერე აქვე...
8. თუ გულწრფელი აზრი გაინტერესებს, მომწერე და გეტყვი რასაც ვფიქრობ, ვინაიდან და რადგანაც აქ დაწერის და მერე ქომაგების და შენი ტაშის დამკვრელების ნერვი არ მაქვს
მოწიწებით, მარად ბრედის ანჯელინა ჯოლი/პიტი თუ გულწრფელი აზრი გაინტერესებს, მომწერე და გეტყვი რასაც ვფიქრობ, ვინაიდან და რადგანაც აქ დაწერის და მერე ქომაგების და შენი ტაშის დამკვრელების ნერვი არ მაქვს
მოწიწებით, მარად ბრედის ანჯელინა ჯოლი/პიტი
7. შენს სილუეტს რაც ვეტორღიალე
ერიჰა-მეთქი, შემოვუძახე, კალმისტარს მელნის სუნით ნაქოთებს, ვწერე და ვწერე ლექსები მასზე, ვისი სახელიც ღამით მაბოდებს.
წამოვდექი და შევუნთე ცეცხლი, მელანქოლიის გახრწნილ ნაფოტებს, მზე სიყვარულის მდინარით მოვრწყე, და გზა მივეცი მის კალაპოტებს.
შევათამაშე უჟანგი ხმალი, შუბლში ჩავჭედე ბოროტ გოლიათს, თეთრი მანტია სულ გამიწითლდა, როგორც გემბანზე მოკლულ თოლიას.
თუმცა წამოდგა როგორც თეთნულდი, მკერდი სიგრძეზე გადამისერა, თვალი შემავლო და გარდიხვეწა, შენი მომინდა იმ წუთას ცქერა.
კვლავ წამოვდექი ხანჯალზე ყრდნობით, გარს რომ სიკვდილის ბუზი მეხვია; ისევ გავწიე, ეგ ღრმა ჭრილობა შენი ნაწნავით რომ შემეხვია.
და მივილტვოდი იმისკენ რაიც, მე ერთადერთი ამ ქვეყნად დამრჩა, გზაზე ეკალი სადაც კი შემხვდა, მე სულ ვარდების გიშენე ბაღჩა.
ბოლოს მოვედი, მიმტყუნა მუხლმა, როგორც შენს ფანჯრებს შევახე ხელი; უბეში სისხლის ადუღდა ტბები, და გადმოდინდა ცეცხლივით ცხელი.
შენ კი იჯექი ბუხართან ახლოს, იშრობდი რძეში განბანილ ნაწნავს, მე კი გელოდი როგორც სახეზე სილის ძალუმად, ძალუმად გაწვნას.
აღარ ინებე გამოსვლა გარეთ, ვეღარ იგრძენი შენ სისხლის სუნი; შენი აჩრდილი ვიხილე მხოლოდ, იმ აჩრდილსაც ვერ შევბედე წუნი.
წამოვდექი და გავბრუნდი უკან, გულდაჩეხილმა ვიხეტიალე, ცხრა აღსარებად დამიჯდა შემდგომ, შენს სილუეტს რაც ვეტორღიალე.
უმაგრესია ეს ლექსი... :) 5! შენს სილუეტს რაც ვეტორღიალე
ერიჰა-მეთქი, შემოვუძახე, კალმისტარს მელნის სუნით ნაქოთებს, ვწერე და ვწერე ლექსები მასზე, ვისი სახელიც ღამით მაბოდებს.
წამოვდექი და შევუნთე ცეცხლი, მელანქოლიის გახრწნილ ნაფოტებს, მზე სიყვარულის მდინარით მოვრწყე, და გზა მივეცი მის კალაპოტებს.
შევათამაშე უჟანგი ხმალი, შუბლში ჩავჭედე ბოროტ გოლიათს, თეთრი მანტია სულ გამიწითლდა, როგორც გემბანზე მოკლულ თოლიას.
თუმცა წამოდგა როგორც თეთნულდი, მკერდი სიგრძეზე გადამისერა, თვალი შემავლო და გარდიხვეწა, შენი მომინდა იმ წუთას ცქერა.
კვლავ წამოვდექი ხანჯალზე ყრდნობით, გარს რომ სიკვდილის ბუზი მეხვია; ისევ გავწიე, ეგ ღრმა ჭრილობა შენი ნაწნავით რომ შემეხვია.
და მივილტვოდი იმისკენ რაიც, მე ერთადერთი ამ ქვეყნად დამრჩა, გზაზე ეკალი სადაც კი შემხვდა, მე სულ ვარდების გიშენე ბაღჩა.
ბოლოს მოვედი, მიმტყუნა მუხლმა, როგორც შენს ფანჯრებს შევახე ხელი; უბეში სისხლის ადუღდა ტბები, და გადმოდინდა ცეცხლივით ცხელი.
შენ კი იჯექი ბუხართან ახლოს, იშრობდი რძეში განბანილ ნაწნავს, მე კი გელოდი როგორც სახეზე სილის ძალუმად, ძალუმად გაწვნას.
აღარ ინებე გამოსვლა გარეთ, ვეღარ იგრძენი შენ სისხლის სუნი; შენი აჩრდილი ვიხილე მხოლოდ, იმ აჩრდილსაც ვერ შევბედე წუნი.
წამოვდექი და გავბრუნდი უკან, გულდაჩეხილმა ვიხეტიალე, ცხრა აღსარებად დამიჯდა შემდგომ, შენს სილუეტს რაც ვეტორღიალე.
უმაგრესია ეს ლექსი... :) 5!
5. ისევ გავწიე, ეგ ღრმა ჭრილობა შენი ნაწნავით რომ შემეხვია.
5 :) ისევ გავწიე, ეგ ღრმა ჭრილობა შენი ნაწნავით რომ შემეხვია.
5 :)
3. წამოვდექი და შევუნთე ცეცხლი, მელანქოლიის გახრწნილ ნაფოტებს, მზე სიყვარულის მდინარით მოვრწყე, და გზა მივეცი მის კალაპოტებს. ++ კარგია!
ვეტორღიალე არ მომეწონა, არ მიწყინო ;) :) წამოვდექი და შევუნთე ცეცხლი, მელანქოლიის გახრწნილ ნაფოტებს, მზე სიყვარულის მდინარით მოვრწყე, და გზა მივეცი მის კალაპოტებს. ++ კარგია!
ვეტორღიალე არ მომეწონა, არ მიწყინო ;) :)
2. თეთრი მანტია სულ გამიწითლდა, როგორც გემბანზე მოკლულ თოლიას. + ebi თეთრი მანტია სულ გამიწითლდა, როგორც გემბანზე მოკლულ თოლიას. + ebi
1. :)) უყურე შენ... : ) :)) უყურე შენ... : )
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|