შენი ხელების ნაზი შეხება,
შენი ნამღერი ნანა ქართული,
შენ შემაყვარე სამშობლო ჩემი,
შენ ამიშენე კოშკი ზღაპრული.

მე შენ გამიდე ხიდი ცხოვრების,
შენ გამიკვალეთოვლე პირველი,
შენ შემაყვარე ეს მთა და მდელო,
შენ შემაყვარე სამშობლო ჩემი.

თმებში ჭაღარა რომ გაგრევია,
ჩემზე ფიქრეს და ზრუნვის კვალია,
მარად მიყვარდეს დედა_სამშობლო,
შენ მასწავლე რომ ჩემი ვალია.

შენა ხარ ჩემი სულის მოძღვარი,
შენა ხარ ჩემი ხატება წმინდა,
მე შენს თვალებზე ვისწავლე ლოცვა,
დედავ ამ ქვეყნად ყველაზე წმინდავ.

                                                ნიკა ჭითანავა2009წ, 12 მარტი, დედას დაბადების დღე.