შენ ჩემში ხარ და მე გეძებ სხვაში.
როცა გიპოვი და აღმოგაჩენ ისე,ვითარცა ალმასის ნატეხს ამოიღებენ მიწის სიღრმიდან,
მაშინ კვლავ გეძებ ჩემში და მინდა,რომ ის ალმასი შენში რომ ვპოვე იყოს ნამდვილი...
      და შემრჩეს ხელში სუფთა კრისტალი,რომელიც სხივებს ირეკლავს ერთმხრივ...
და თუ შევნიშნე რომ მან ორმაგად გამოაშუქა სხივნი თვისანი,
შესაძლოა რომ იყოს შუშა,ან რაღაც მსგავსი,ნაყალბევი,რომელიც არ ჰგავს მოთავსებულს ჩემში ბრილიანტს,
და მაშინ მტკივა სული ძლიერ,ბნელდება ირგვლივ,
ყიფლიბანდიდან მესმის მსხვრევის ხმა,
და უწვრილესი ნემსის მსგავსი ნამსხვრევები ცვივა უფსკრულში...
ო!რა ბნელი და რა ღრმა არის იგი უფსკრული...
მე მასში არ მსურს გადახედვა,რადგან არ ღირან ნამსხვრევნი ამად.
                                                                      დმ.