ცისარტყელა უშფოთველად წევს,
ვითომ შენი გაკაწრული წარბია,
თუ ერთი დღე უდრის ათას წელს, 
წლები ახლაც დღეებივით გარბიან.

მილხინს? - მაინც შენკენ ვიწვდი ხელს,
მიჭირს? - ისევ შენ მოგმართავ ვედრებით,
ეკლესიას გავუჩერდი დღეს,
უცნაურად უბრწყინავდა კედლები.