მოვტყან ასეთი მზიანი დილა!
                                   
                                      ლევანა




სხივებმა დაღალეს ღრუბლები ჭენებით,
ეზოში მხატვარმა დაწვა ყველა ტილო,
რადგანაც სამყარომ დაკარგა ფერები.
და ეს გაზაფხულიც, ეჰ რა სასაცილო
განცდებს დააქროლებს.
დაწყდა სისხლძარღვები,
მითხრეს - თავის მოკვლა ცოდვა ყოფილაო,
აზრებს გიზიარებ შენ კი იძაბები.
მოდით ყველა ერთად გავხდეთ უბინაო,
გავხდეთ უსამშობლო, სევდის რაინდები.
ყველა გათენების დედა ავატიროთ.
გახსოვს მე გითხარი ადრე - როგორც ბრმები
ვცხოვრობთ დავდივართ - და უნდა მაპატიო

რომ დღეს, გათენებამ თვალი ამიხილა.