მძიმე აზრებში ვტრიალებ, მერევა ყველაფერი თავში ვერ ვიძინებ, ვფიქრობ ღვინო მომთენთავს.ვდგები, სამზარეულოში შევდივარ , შუქს არ ვანთებ. რატო არ ვიცი..
დიდ სასმის ვეძებ  ,ფაჯარასთან ახლოს ვდგები და ვცდილობ რაც შეიძლება დიდ ფიფქებს თვალი ძირამდე გავაყოლო.წითელი ღვინო ლაპლაპებდა დიდი  ხანი ველოდებოდი სანამ დაწყნარდებოდა თიხის სასმისში მჩქეფარე ღინო.სასმისში მთვარის ნახევარი ჩანდა,გვერძე მივაჩოჩე სასმისი სანამ მთვარე სჰუასჰი აარ მოექცა
ღინოში ვიყურებოდი  და მთვარის წითელ მაგრამ ცივ გულს ვხედავდი . სასმისი ნელა ავწიე და ტუჩებტან მივიტანე, აღელვდა ღვინო ვეღარ ისვენებდა სასმისში ,მთვარეც ლაპლაპებდა ვცდილობდი მთვარეც დამელია და ვერ დავლიე ჩავიხედე და გამქრალიყო მთვარეც და ღვინოც.ღვინოსი ვიცოდი ვიცოდი რა გზა ქონდა ვხვდებოდი რომ ცჰემი სისხლი უფრო გაწითლდა გამუქდა  მაგრამ მთვარე??! მთვარე სადაა??!! .....  ჭიქის ძირსჰი წვეთები ირწეოდნენ აღარაფერი არ იყო  სასმისი ღვინოს გარაშე ბუტაფორია იყო თიხის მოჩუქურთმებული  სასმისი . მთვარეზე ვფიქრობდი სადაათქო მერე  ცაში ავიხედე სხვანაირი იყო მთვარე ხელოვნური და არაფრისმთქმელი .მეც ვსვავდი არაფრისმთქმელად არც ერთი სიტყვა ამოსული გულიდან, არ მინდოდა არაფერი მეთქვა არც მიფიქრია აზრები თვითონ მოდიოდნენ მიდიოდნენ ეცვლებოდნენ ერთმანეტს როგორც პურის რიგსჰი მდგარი დამშიებული ხალხი ვსვავდი და აზრები მიმუქდებოდა მაწილობრივ ნოსტალგია იღვიძებდა ჩემში, თითქოს შორს იყო ქეყანა ჩემი ბნელში დასვრილი როგორ მინდოდა დამებრუნებინა მაგრამ ვერ ვარჩევდი ყველაფერი შავი იყო ვეღარ ვარჩდი ჩემსას რომელი იყო ჩემი შავი ? ჩემი დასვრილი ჩემით დასვრილი აუტანლი გრნობა გაურკვევლიბის მინდა ვინმე დამეხმაროს მოომეშველოს გადამარჩინოს ან თუნდაც თავი გადაირჩინოს მოდი ვიპოვოთ სამშობლო.. მოდი ვიპოვოთ!!! სიჩუმეა არავინ არ მცემს პასუხს სიცუმე სიბნელეში. ვბრაზდები ვტირი ვყვირი!! კედელს ვეყრდნობი და გამეტებით ვურტყამ კეფას მერე დაღონებული ნელ ნელა ზურგით კედელს მიბჯენილი ვსრიალდები და ვწვები ძირს ვარდება თიხის სასმისიც, წითელი ღვინო ავსებს მეტლახის ფილებს შორის ნაპრალებს . ძირს სასმისი ტრიალებს და დარჩენილ წვეთებს იშრობს ზედ ბოლოს ჩუმდება ყველაფერი , მთვარეც და მჩქეფარე ღვინოც თენდება, ვიძინებ.......