აი ისევ ოცნების გემას ავუშალე აფრები,
ტალღის ნაცვლად მეჯახება აზვირთული ნატვრები,
ბაქანიდან გადავუშვი სიყვარულის ანკესი,
სატყუარად ნემსკავზეა ჩემი ლექსი და ალერსი.

ნეტავი რა ამოყვება ქალღმერთი თუ ზვიგენი,
თუმცა არა აქვს მნიშვნელობა შენ პატარავ მიგრძენი,
მომიძღვენი მხოლოდ მე ერთს მთელი შენი არსება,
ყველა დიდმა ''ლავ სთორმაც'' ხომ ასე იარსება...