ნეკნის მაგივრად შევქმენი ხელით, სულის მაგივრად ვაჩუქე ფერი, სახელი არც მახსოვს,მგონი მერი... მისი სინაზით მარტო მე ვტკბები, სხვაც ნახავს ოდესმე,ამასაც ვხვდები რა დამრჩენია?ვზივარ და ველი. გავიდა დღე,ორიც და სამიც არაერთხელ გაიღო გალერეის კარიც, მსუქნები,გამხდრები,ხანდახან პაცნებიც... სხვათაშორის მათ დანახვაზე შენც ვარდები, აღარც კი გახსოვს ჩემი ვარდები. თვალით გხმარობენ,შემდეგ კი გალობენ, ხანდახან კარგს და ხანდახან ცუდსაც. გაგყიდე,გაგაგდე,გიყიდეს ძვირად აღარც კი მახსოვხარ,გიხსენებ მითად შენ კი სად გდიხარ ვინ იცის ნეტავ? ერთი ის ვიცი,ვეღარ ვქმნი ხელით ერთი ის ვიცი,აღარ მაქვს ფერი ერთი ის მახსოვს,რომ გერქვა მერი.
