როგორ მიდიან პოეტები?..
ფეხზე დგანან,
ლექსს კითხულობენ -
„საბას“ ანდა „ქართლის ცხოვრებას“, -
მერე გულს გრძნობენ...

ვინ იცის რატომ?..
ვინ იცის როდის? -
გული გორდება მთიდან, როგორც სიზიფეს ლოდი...
ასკდება სცენას,
და უეცრად იფშვნება ისე,
როგორც ბოთლი გემის კარკასზე... 

ნაპირზე დგანან გვირგვინებით,
ტაშსაც უკრავენ...
 
და ღია ზღვაში გადის გემი,
გემი, სახელად „დ ი დ ი  მ უ ხ რ ა ნ ი“.