ჯერაც სასწაულს მოველი,
ზამთარში ვნატრობ იასა,
ზეცაში ღმერთებს შევხარი,
მიწაზე ადამიანსა.

ოცნებით ვითბობ ძვალ-რბილებს,
ბალახსა ვგავარ ცვრიანსა,
დაკოდილი ვარ და მაინც
ვღიღინებ ომახიანსა.