ტაკაჰამა კიოშის შემოდგომის ჰაიკუ.

მონავარდე, ანც ქარებს ჰკითხეთ
ბებერი ხიდან ჩამოსავარდნი
ფოთლის სახელი.

The winds that blows -
ask them, which leaf on the tree
will be next to go.

დამატება:
იაპონური ესთეტიკის ფონზე, ჩემს "საბჭოთაკავშირგამოვლილ", "ევროპ(ი)ულ" მეხსიერებაში ამოტივტივდა არაიაპონური, უფრო სწორად, ნაღდი ევროპული, სურათი–ჰაიკუ:

1943 წელი. ლიუბლინის მიდამოები.
მოხუცი ებრაელი ზოლიან ფორმაში, პატარა, გაკნაჭულ, გადახოტრილ ბიჭს თავზე ეფერება და გასცქერის პოლონეთის ვერცხლისფერ ცას:

ჩრდილოეთის ცივი ქარები.
ვის წაიყვანენ დღეს "დასაბანად"?
მაიდანეკის "თეთრ"აბანოში?