ჟამის წირვებით
გავიფერადე მელნით ხილვები,
უკაცრიელი გახდა ფიქრები
და მივეკარი ჟანრულ ფერწერას.

საათის შუშებში მოჩანს ჰიპნოზი
და ზღვის ბრიზებში ჟასმინს ვიპოვნი,
როგორც ახალი სულის ყვავილი
გავშლი,
როგორც მომავლის ზედაპირები...

ჩამოწოლილი თოვლის ზამთრები
იპყრობს ოცნებას ღამით ყოველთვის,
ყველაზე წითელ დარდებს მივყვები
და რომ მიხვდები
აღარ ვიქნები...