თოვლის ფიფქით მოთელილა არემარე ისევ,

მაგ ლამაზი ტუჩებიდან მოფერებას ვისმენ!

ზამთარშიაც შეუცვლელი რჩება ნაძვის წიწვი,

შენი ნახვის მოლოდინში უსასრულოდ ვიწვი!

ტანზე სუსხი არ მაშინებს, გულს შენ მითბობ– გწამდეს!

ჩემი სულის მოფერება – ანგელოზად გყავდე!

გაზაფხულიც დადგება და ჩამოდნება ეჭვი,

მოვალ, ტკბილად გაკოცებ და რომ მიყვარხარ გეტყვი!