მე
სამყაროს გვერდითი წერტილი...
მიდი გაავლე წრფეები,სუყველა შენსკენ,
გზა და გზა მონიშნე მოძრაობის ტრაექტორია...
სამყარო მიზიდულობის ძალის გარეშე,
ავატრიალოთ,
ყველა ქუჩა ,ყველა ქალაქი,
უწონო მარტოობა უფრო დიდი იქნება,
ვერ დაეტევა შენში,ვერც ჩემში,
ვერც ზღვაში...
ისევ ჯობია დავსვათ ოთხი წერტილი
ჩემგან გავლებული წრფეების შიგნით...
მე ჩავინიშნავ დროს და მანძილს,
რომლითაც ხშირად იტყუებიან და ამბობენ
რომ მათ მნიშვნელობა არ აქვთ...
შენ უნდა იჩქარო პირობითად,
თორემ ხომ ხვდები რომ ნელ-ნელა
უფრო ადვილად ვგულმავიწყობ,
რადგან წრის ცენტრის ანუ
შენი მნიშვნელობა მხოლოდ კლებად სიდიდედ იქცა...
ფანქრით წერასაც გადავეჩვიე და დრო
ბერვად უფრო უხასიათო გახდა.
ჩემს პირობაში უკვე ცნობადი სიდიდე ხარ
რაცარუნდა გაგართულო მაინც იხსნები,
გიკარგავ ფორმას,გიცვლი სივრცეში ადგილს,
რამდენიმე მნიშვნელობას შორის გწერ ხშირად
და ამ ყველაფრის შედეგი მაინც უცვლელია
ჩემი ნათხოვარი თვალებიდან დაშვებული მზერის
მოპირდაპირე ოცდაათ გრდაუსიანი ინტერვალი
შენი ნახევარი უძილობის ტოლია...