შენ გძინავს ტკბილად, უღრუბლო ცაზე,
სავსე მთვარეზე, ვარსკვლავთ ლაშქარში,
მე კი ცრემლებს ვღვრი შენი ფანჯრის ქვეშ,
თეთრი სიზმრების შავი დარაჯი . . .

                                                      მთვარის ქვეშ ვდგავარ მიტოვებული,
                                                      მგლისაებრ ვყმუი, აცრემლებული,
                                                      შევნატრი წამებს, წუთებს, საათებს,
                                                      რაც მაქვს შენს გვერდით გატარებული . . .

ვერ შევედრები მოშაირეებს,
რომელთაც შექმნეს უბერებელნი,
არ მაქვს უფლება, მე მიჯნური ვარ,
სიკვდიმდე შენი მაწუხებელი . . .

                                                      მე მხოლოდ ერთს გთხოვთ, ნურვინ გამკიცხავთ,
                                                      არ გადუხვიოთ ნაცნობ ბილიკსა,
                                                      იბრძოლეთ მათთვის ვინც ძლიერ გიყვართ,
                                                      გესმათ ყმუილი ბებერი მგლისა . . .