ისევ ძველებურად ღამეს მატეხინებ
ისევ არეული განცდებს ვეომები
ვერა ვეღარ ვუძლებ ფიქრთა ქრტეხილებს
შენ კი მოდიხარ და სიზმრად მეორდები.

იქნებ ოცნებებად რჩება ყოველივე??
და ეს ოცნებებიც ჯობდა არ მახსოვდეს,
ნუთუ ასრულდება მათგან რომელიმე??
ალბათ არაფერი, ალბათ  არასოდეს..
 
კვლავ დის, გზას პოულობს ცრემლი ამღვრეული,
ვერა ვეღარ ვზიდავ ჩემ სულს ასე ნაცემს,
მხოლოდ სიზმარი ხარ ჩემი ღამეული,
და ამ ზმანებასაც თითქოს დილა მტაცებს…..