(დღეს ერთი ჟესტი ვისწავლე -
                                „გილოცავ“)

ჩაბურულ შუშაბანდს -
ალაგ-ალაგ დალურსმნული
ფიცარნაგი აჭრიალებდა,
რომელსაც ჟღერადი ბგერებით
წარმოთქმული სიტყვები ფარავდა...
სიტყვები - რომელთა მნიშვნელობასაც
მხოლოდ ლინდა ხ ვ დ ე ბ ო დ ა.
- გ რ ძ ნ ო ბ დ ა ყველა.

ხელში -
ფერად ფურცლებში გახვეული
საჩუქარი და თითებში ჩაკუჭული
ჟესტი მიმქონდა...
- დღეს პირველად დაველაპარაკებოდი
ლინდას თვალების გარეშე.
- - -
შუშაბანდის ბოლოს
ტიტრებიანი (ყრუ) მონიტორი იდგა...
- ლინდას ე რ თ ა დ ე რ თ ი უშუალო მეგობარი.
(ის ყოველთვის უფრო „ჭკვიანია“ ვიდრე ლინდა!
მისი პროფილი კი -იდენტურად სერიოზული.
იშვიათად თუ ამღერდება „ჩქარი“ ტიტრებით -
როცა ლინდა ჟესტებით გრძნობს -
თუ, როგორ უყვარს...)
ჩავფიქრდი.
უხმო ხმოვნებით შეკერილი გაურკვეველი ბგერები
თითქოს ქვეცნობიერმა შეაკავა.
- - -
დღეს სხვანაირად ლამაზი იყო...
იდუმალ თვალებს ჩავერცხლილი სითბო უმკრთალებდა.
თხელი თითები
თითქოს მთელ ხმაზე გაკიოდა სიხარულს...
- - -
დღეს ლინდას თითებში ჩაკუჭული ჟესტით მივულოცე...
ჩავერცხლილ სითბოს კი -
შუშაბანდში შემოზრდილი
იასამანის რტო გვიკიაფებდა.