ლექსი ამატკივა ვირუსმა - დრომ,
მოცარტის პარტია, ძიეზით „დო“...
რომი და მარტინი, ქვიშა და მზე,
აკორდი - მარტივი,
კლავიში - „რე...“

სევდის ტრამალებზე მოწყენა წვიმს,
მაინც გავალექსე ეს ცივი „მი,“
და გული შენს სიტყვებს მინდივით ფქვავს,
ჰენდელი დავიწყე,
ბემოლით „ფა...“

ირევა მუსიკა, აკორდებს მთხოვს,
უცხოთა გუნდს მიჰყავს შეშლილი „სოლ...“
მარსზე სანოვაგე გადააქვს სხვას,
მე ვრჩები ოთახში,
ვაწვალებ „ლას...“

მერე სიმარტოვე იმდენად მღლის,
ვაჩქარებ ვალტორნებს აიღონ „სი,“
კლავიშზე სიცივე საეჭვოდ დუმს,
ჰაერის სიმცირე ანელებს გულს...

მე არსად მოგყვები, მე რაღაც მჭირს,
აქ ჩემი სახლია, აქ ცხოვრობს ის.
მე მაინც კლავიშებს ვუზივარ დღეს,
ველი ნაგვიანებ აპრილის თვეს...

ლექსი ამატკივა ვირუსმა - დრომ,
მოცარტის პარტია...
„ფა...“  „მი...“ „რე...“  „დო...“