შეაკრთო ბაღი დეკემბრის ქარმა,
ზამთარს პირველად შეხვდნენ ნერგები,
პირველად იგრძნეს ფიფქების ქარვა,
თოვლში პირველად ჩარგეს  ტერფები...

მწარედ ატირდნენ უსუსურები,
სიზმრად ახსოვდათ შორი ზაფხული,
თოვლს იგროვებდნენ მთების სურები
და შეთქმულება თვლემდა მზაკვრული...

ყინვამ რომ გული ვერ მოიჯერა,
მთიდან მოვარდა წყალი ხევებით,
ვერც ცივმა თოვლმა, ვერც დიდმა ჩქერმა
ვერ დაიმონეს სუსტი ხეები...

სადაც გაზაფხულს აპრილი ერთვის,
გულგაღეღილი დგანან ნუშები,
ყვავილებისკენ გაწვდილი მკერდით,
აფეთქებული,სველი ტუჩებით...


იუმორი

რა ემუქრება ლექსს და ნაციას?
დარატიანება
და
ყუბანიზაცია...