გულზე ტკივილი დამჩემდა
ვერაფერს გადავაყოლე,
ხევსურეთს ლხინით ავედი
ტკივილი ჩამოვიყოლე.
დადუმებულან ქედები
და მიღმახევის ჭალები,
არღუნს დააკლდა ტალღები,
ტალღები ცოდვიანები.
მუცოს ძირს დგანან ხევსურნი,
მოსთქვამენ მაღალ ხმაზედა,
ღმერთო ეს რაი დაგვმართე
ვეღარ მოვსულვართ ჭკვაზედა.
მუცოს ძირს დგანან ხევსურნი,
მინდია,ნუგზარ და გაგა,
სახეს ქუდ აუფარებავთ
და ქვითინებენ წყნარადა.
ვაჟკაცის თვალზე ცრემლები
ძნელია სანახავადა,
პატარა ანგელოზებო
ნეტავ თქვენს ადგილს მე დამსვა.