გატირებ
მჩვევია მხოლოდ სიბრალული ტირილის შემდეგ,
გაჩუქებ ჩურჩულს,
ფინჯან ჩაისთან თანაბარ განცდას,
განანებ ზედმიწევნით მოჭერილ კაბას და მკვეთრ თვალისფერს,
ელსადენებში ჩახლართული ჩიტების ჟღურტულს -
კედელზე ვკაწრავ.
გაცეკვებ დაცემამდე გალეშილ გვამებზე
მერე ჩვენც დავწვეთ,
გავეგოთ ფეხქვეშ ზორბა დიასახლისს - წითელკაბიანს:
სინდისი რომ ჰქვია
და ყოველ ღამეს ხორცს რომ უზელენ, მკერდს რომ უსრესენ
გუშინ, გუშინწინ, იმის წინ, თუ დღეს, ხვალ, გაისად.
გაისად ალბათ მოვა თოვლი შავი ფანტელებით
და ყოველ მეორე ახალშობილს, ექნება მესამე თვალი,
ახდება ყველა თავხედი ოცნება: ცისფერი, ვარდისფერი,
გაფერადდება დროც და უსათუოდ იქნება ჟღალი.
გავტყდები,
მოვიხრები მამაშენის დაღლილი თითებივით,
სიმართლე მომშივდება,
ვერ გავღეჭავ ნატეხ ხმელ სიტყვას,
გავცამტვერდები
ცას მტვერი დაედება,
სხეულს ანაფხეკი
ოფლით და მიწით აზელილი
სიჩუმე - ჩუმად არ მინდა გითხრა.
ძილი მომერევა
როცა მომშივდება ჩასისხლული სიზმრის ოხშივარი,
თავგზა ამერევა
თვალებამოკარკლული სიკვდილი მახლავს,
გული ამერევა შენ რომ დაგინახო სახემოცინარი,
გადავიკარგები, თავგზა არეული დროს ვკარგავ სადღაც.
გავხლეჩ
ჩემს კუთვნილ რამდენიმე კუბურ მეტრ ჰაერს,
ჩემს მიწას და მერე თუნდაც მუშტით მომერიე,
ბაგეზე დამედება, სევდას გამომძალავს, იქნება ღვთისნიერი,
ჩემთვის მიწიერი ჩემი მკვდარი სისხლით მთვრალი სომელიე.
დაგცინებთ
გამეტებით დაგალეწავთ თავზე ჩემს უმწეობას,
განანებთ მწარედ,
რომ თქვენსავე სინანულს ნანობთ,
ურცხვად დაგამდაბლებ, ფეხებს დაგიკოცნი, ვიღაც ოხერი ხარ,
ვგავარ ბედის ანაბარად მიტოვებულ უსახურ ფანტომს.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
17. ვაჰ, რა მძიმეა.....
წარმატებები
პატივისცემით
ბოლერო(ბესარიონ დიოსკურიელი) ვაჰ, რა მძიმეა.....
წარმატებები
პატივისცემით
ბოლერო(ბესარიონ დიოსკურიელი)
15. ელსადენებში ჩახლართული ჩიტების ჟღურტულს -
კედელზე ვკაწრავ.
ცოტა ყალბია ! ბევრი რამ ლამაზია უთუოდ ,თუმცა ცოტა დასახვეწია მთლიანობაში.
++ ელსადენებში ჩახლართული ჩიტების ჟღურტულს -
კედელზე ვკაწრავ.
ცოტა ყალბია ! ბევრი რამ ლამაზია უთუოდ ,თუმცა ცოტა დასახვეწია მთლიანობაში.
++
14. ვგავარ ბედის ანაბარად მიტოვებულ უსახურ ფანტომს.
ra sainteresoa ! ვგავარ ბედის ანაბარად მიტოვებულ უსახურ ფანტომს.
ra sainteresoa !
13. დიდი დიდი მადლობა ყველას დიდი დიდი მადლობა ყველას
12. გურანდა, უზომოდ მომეწონა შენი ეს ლექსი :) იმდენი ლამაზი სიტყვა შემხვდა, რომ აღარ ვიცი რომლის ციტირება გავაკეთო :)
ღმერთმა გაგახაროს და წარმატებები მომადლოს შენს შემოქმედებას :)
+5555 გურანდა, უზომოდ მომეწონა შენი ეს ლექსი :) იმდენი ლამაზი სიტყვა შემხვდა, რომ აღარ ვიცი რომლის ციტირება გავაკეთო :)
ღმერთმა გაგახაროს და წარმატებები მომადლოს შენს შემოქმედებას :)
+5555
11. სექსონის კოშმარებზეც ასე შემაჟრჟოლა:)
+ + + სექსონის კოშმარებზეც ასე შემაჟრჟოლა:)
+ + +
10. ჰოო..
+1ს გიწერ აქ, თუმცა ჩემი მაქსიმუმი +2ია :)
ასე რომ.. მოვიწონე ,თუმცა უკეთაც შეგიძლია ვთვლი ჰოო..
+1ს გიწერ აქ, თუმცა ჩემი მაქსიმუმი +2ია :)
ასე რომ.. მოვიწონე ,თუმცა უკეთაც შეგიძლია ვთვლი
9. ვეთანხმები მეშვიდე კომენტარს და გავდივარ ვეთანხმები მეშვიდე კომენტარს და გავდივარ
8. ემოცია მოაქვს,ქაოსურია... ემოცია მოაქვს,ქაოსურია...
7. არ მომეწონა, კი არა გეკითხები ლექსია თუ ბოსტანი არ მომეწონა, კი არა გეკითხები ლექსია თუ ბოსტანი
6. ია-იას ვეთანხმები. მეც მეხელოვნურა ცოტა არ იყოს. და კიდევ ცოტა ქაოსურიც მეჩვენა. რამენიმე ნონაკვეთი კარგი იყო. ია-იას ვეთანხმები. მეც მეხელოვნურა ცოტა არ იყოს. და კიდევ ცოტა ქაოსურიც მეჩვენა. რამენიმე ნონაკვეთი კარგი იყო.
3. ფინჯან ჩაისთან თანაბარ განცდას,
ეს მოძველდა უკვე.
გაცეკვებ დაცემამდე გალეშილ გვამებზე
არა.
ახდება ყველა თავხედი ოცნება: ცისფერი, ვარდისფერი,
ოღონდ ეგ არა =))
გავცამტვერდები
ცას მტვერი დაედება
ეს კაია.
დაგცინებთ
გამეტებით დაგალეწავთ თავზე ჩემს უმწეობას,
ესეც.
ფინალი რავიცი. მოკლედ მცდელობა არის :D
3
ფინჯან ჩაისთან თანაბარ განცდას,
ეს მოძველდა უკვე.
გაცეკვებ დაცემამდე გალეშილ გვამებზე
არა.
ახდება ყველა თავხედი ოცნება: ცისფერი, ვარდისფერი,
ოღონდ ეგ არა =))
გავცამტვერდები
ცას მტვერი დაედება
ეს კაია.
დაგცინებთ
გამეტებით დაგალეწავთ თავზე ჩემს უმწეობას,
ესეც.
ფინალი რავიცი. მოკლედ მცდელობა არის :D
3
2. მეხელოვნურა... შეიძლება ვცდები? :-? მერე გადავხედავ ისევ... :) მეხელოვნურა... შეიძლება ვცდები? :-? მერე გადავხედავ ისევ... :)
1. ჩვენ
გატირებ
მჩვევია მხოლოდ სიბრალული ტირილის შემდეგ,
გაჩუქებ ჩურჩულს,
ფინჯან ჩაისთან თანაბარ განცდას,
განანებ ზედმიწევნით მოჭერილ კაბას და მკვეთრ თვალისფერს,
ელსადენებში ჩახლართული ჩიტების ჟღურტულს -
კედელზე ვკაწრავ.
გაცეკვებ დაცემამდე გალეშილ გვამებზე
მერე ჩვენც დავწვეთ,
გავეგოთ ფეხქვეშ ზორბა დიასახლისს - წითელკაბიანს:
სინდისი რომ ჰქვია
და ყოველ ღამეს ხორცს რომ უზელენ, მკერდს რომ უსრესენ
გუშინ, გუშინწინ, იმის წინ, თუ დღეს, ხვალ, გაისად.
გაისად ალბათ მოვა თოვლი შავი ფანტელებით
და ყოველ მეორე ახალშობილს, ექნება მესამე თვალი,
ახდება ყველა თავხედი ოცნება: ცისფერი, ვარდისფერი,
გაფერადდება დროც და უსათუოდ იქნება ჟღალი.
გავტყდები,
მოვიხრები მამაშენის დაღლილი თითებივით,
სიმართლე მომშივდება,
ვერ გავღეჭავ ნატეხ ხმელ სიტყვას,
გავცამტვერდები
ცას მტვერი დაედება,
სხეულს ანაფხეკი
ოფლით და მიწით აზელილი
სიჩუმე - ჩუმად არ მინდა გითხრა.
ძილი მომერევა
როცა მომშივდება ჩასისხლული სიზმრის ოხშივარი,
თავგზა ამერევა
თვალებამოკარკლული სიკვდილი მახლავს,
გული ამერევა შენ რომ დაგინახო სახემოცინარი,
გადავიკარგები, თავგზა არეული დროს ვკარგავ სადღაც.
გავხლეჩ
ჩემს კუთვნილ რამდენიმე კუბურ მეტრ ჰაერს,
ჩემს მიწას და მერე თუნდაც მუშტით მომერიე,
ბაგეზე დამედება, სევდას გამომძალავს, იქნება ღვთისნიერი,
ჩემთვის მიწიერი ჩემი მკვდარი სისხლით მთვრალი სომელიე.
დაგცინებთ
გამეტებით დაგალეწავთ თავზე ჩემს უმწეობას,
განანებთ მწარედ,
რომ თქვენსავე სინანულს ნანობთ,
ურცხვად დაგამდაბლებ, ფეხებს დაგიკოცნი, ვიღაც ოხერი ხარ,
ვგავარ ბედის ანაბარად მიტოვებულ უსახურ ფანტომს.
უკომენტაროდ ჩვენ
გატირებ
მჩვევია მხოლოდ სიბრალული ტირილის შემდეგ,
გაჩუქებ ჩურჩულს,
ფინჯან ჩაისთან თანაბარ განცდას,
განანებ ზედმიწევნით მოჭერილ კაბას და მკვეთრ თვალისფერს,
ელსადენებში ჩახლართული ჩიტების ჟღურტულს -
კედელზე ვკაწრავ.
გაცეკვებ დაცემამდე გალეშილ გვამებზე
მერე ჩვენც დავწვეთ,
გავეგოთ ფეხქვეშ ზორბა დიასახლისს - წითელკაბიანს:
სინდისი რომ ჰქვია
და ყოველ ღამეს ხორცს რომ უზელენ, მკერდს რომ უსრესენ
გუშინ, გუშინწინ, იმის წინ, თუ დღეს, ხვალ, გაისად.
გაისად ალბათ მოვა თოვლი შავი ფანტელებით
და ყოველ მეორე ახალშობილს, ექნება მესამე თვალი,
ახდება ყველა თავხედი ოცნება: ცისფერი, ვარდისფერი,
გაფერადდება დროც და უსათუოდ იქნება ჟღალი.
გავტყდები,
მოვიხრები მამაშენის დაღლილი თითებივით,
სიმართლე მომშივდება,
ვერ გავღეჭავ ნატეხ ხმელ სიტყვას,
გავცამტვერდები
ცას მტვერი დაედება,
სხეულს ანაფხეკი
ოფლით და მიწით აზელილი
სიჩუმე - ჩუმად არ მინდა გითხრა.
ძილი მომერევა
როცა მომშივდება ჩასისხლული სიზმრის ოხშივარი,
თავგზა ამერევა
თვალებამოკარკლული სიკვდილი მახლავს,
გული ამერევა შენ რომ დაგინახო სახემოცინარი,
გადავიკარგები, თავგზა არეული დროს ვკარგავ სადღაც.
გავხლეჩ
ჩემს კუთვნილ რამდენიმე კუბურ მეტრ ჰაერს,
ჩემს მიწას და მერე თუნდაც მუშტით მომერიე,
ბაგეზე დამედება, სევდას გამომძალავს, იქნება ღვთისნიერი,
ჩემთვის მიწიერი ჩემი მკვდარი სისხლით მთვრალი სომელიე.
დაგცინებთ
გამეტებით დაგალეწავთ თავზე ჩემს უმწეობას,
განანებთ მწარედ,
რომ თქვენსავე სინანულს ნანობთ,
ურცხვად დაგამდაბლებ, ფეხებს დაგიკოცნი, ვიღაც ოხერი ხარ,
ვგავარ ბედის ანაბარად მიტოვებულ უსახურ ფანტომს.
უკომენტაროდ
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
