ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ისევ ის ვარ
ჟანრი: პროზა
18 აგვისტო, 2010


ჩვენ ორნი ლილიტ...

გალაქტიკა, მზის სისტემა, დედამიწა, ევროპა, საქართველო, ხაშური...
ყინულნარევი მარტინი ვერცხლის ვარაყიან ბროლის პატარა ჭიქებში პირდაპირ გერმანიიდან, ტაბიძის ქუჩაზე.
"ტკბილ სუფრას" ჩვენ ვამშვენებთ, სწორედაც რომ ვამშვენებთ...
ვსაუბრობთ, არა ამას საუბარი კი არა, ენის მოფხანა უფრო ჰქვია. ვსაუბრობთ ყველაფერზე, წარსულით ვიწყებთ მერე კი, აწმყოზე რჩევას მთხოვ. მე გაოგნებული გიყურებ და მტკივა შენი ყველა ჭრილობა რომელიც ჩემსას ჰგავს... ვხვდები, შენში ჩემი ცხოვრების წარსულს ვხედავ და მე მაქვს შანსი (ასეთი კი ცოტას აქვს), საკუთარი შეცდომები გამოვასწორო სხვაში.
ეს ხომ უნიკალური შემთხვევაა... ამაზე ბევრი ოცნებობს, ეს იგივე წარსულში დაბრუნება და ცხოვრების ხელახლა დაწყებაა, ეს სტიმულია მომავლისა რომელიც მაგალითი უნდა იყოს შენთვის რადგან მერე გამოსწორება აღარაფერს დასჭირდეს...
წვიმს, თუმცა არ ვდნებით. ხელს მხვევ და მასში ვგრძნობ ნდობას, სითბოს, მომავლის რწმენას, იმედს გაზაფხულის და სიყვარულს. გეხვევი და შენი სითბო მწვავს...
სული გიხურს მაშინ როცა სხვებს ეყინებათ.
ჩემი უბრალო და თან ბრალიანი,
ჩემი ამაყი და თან თავმდაბალი,
ჩემი უდარდელი და თან სევდიანი,
ჩემი სულელი და თან ჭკვიანი,
ჩემი გულღია და თანაც იდუმალი პატარა გოგო ხარ და მე შენ ძალიან მტკივიხარ, მინდა აღარ მტკიოდე და მიხაროდე...
თავსხმა წამოვიდა, მაგრამ ჩვენ ხომ ასეთ წვიმაშიც შეგვიძლია ვისეირნოთ?.. როგორც მამიდაშენი იტყოდა ჩვენთვის არ წვიმს... ჩვენ შეგვიძლია სითბო მოვახუროთ ერთმანეთს და ვისაუბროთ იმ ენაზე რომელიც ორივემ კარგად ვიცით, დავტკბეთ ერთმანეთის პოვნით, და მდუმარე საუბრით გავათენოთ ნესტიანი ღამე...





პ.ს. ფინთიიი ეს შენ გუშინდელი დაპირებული ჩანახატი. გაკოცე და ხვალ გადმომირბინე, თორემ 20ში თბილისში უნდა ვიყო...

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები