მიყვარს: აღმზრდელი ქვეყანა,
მისი მადლი და ჯავარი,
ქვევრში ყურძნისა ღუდღუდი,
ხორაგით სავსე მარანი.

ვერხვ-მუხა ტყეთა შრიალი,
ალმასის ჩანჩქერთ შხუილი,
ანკარა წყაროს რაკრაკი,
სერზე რუხი მგლის ყმუილი.

ცაზე ვარსკვლავთა ციმციმი,
ცისარტყელების ღიმილი,
სიღრმემდე გულის შემძრავი,
თეთრი არწივის კივილი.

მიყვარს მე მისი ყვავილი,
ხელადუქმნელი ფერების,
მთვარე-მზის ოქრო და ვერცხლი,
ღუღუნი თეთრი მტრედების.

ენა ქართული მდიდარი,
გულღია, დარბაისელი,
ცეცხლივით მნათი, მგზნებარე,
მოჭირნახულე და ქველი.

დედის ძუძუსთან ნაწოვი
მიწის წვენი და ცის მადლი,
ჩემი სამშობლოს საუნჯეს,
ქვეყნად ვერაფერს შევადრი.