სანამ აპეურ მოჭერილი ტაბიკები დაიმტვრეოდეს,
                                                    უსურ ვაზებით მოთოკილი ეგ ჩანაფიქრი აიშვებოდეს,
                                                    და ქასურ ქვაზე ალესილი ქალდიმის ხმალი აინთებოდეს,
                                                    სანამ მკურნალი სულის წყლულის გამოჩნდებოდეს,
                                                    ჰორომ ფიცარზე გუნდათ დაწყობილ, პური ქართული გამოცხვებოდეს,
                                                    ლერწზე ასხმული ქარვის რქიანი, იესოს სისხლად დადუღდებოდეს,
                                                    ორბის ნაკორტნი, უკვდავი ღვიძლი გამთელდებოდეს,
                                                    ოქროს აკვანში მძინარე, მზესაფიცარი გაიზრდებოდეს,
                                                    არტახ შებმული, ლომის მაჯები აიშვებოდეს,
                                                      შვილის ცრემლები, დედის რძესთან დაილეოდეს,
                                                      მანამ შემოკრბით!
                                                      ვაზის ჯვარით ნათლული ერი,
                                                      არ მოასვენოთ უძილობით თაფლის სანთელი!
                                                      ზვავის ღრიალით, ათავადებულ ქართული სიტყვით,
                                                      უფალს ვახარებთ!
                                                      დედისა ნინოს, ემბაზსა შინა ნათელღებულო საქართველო
                                                      შენ გაიხარე!!