გახუმებული სისადავით იწყება დილა... რიჟრაჟის მონა  , ვდგები ფერებით.

აუტანელი სასოებით ,ჩუმად გეხები  და არ მემეტები...

ვერ გთმობ, შენ თავს დილას ვერ ვუყოფ, ვიბრძვი... ვნებდები და ისევ ვიბრძვი    ბოლო წვეთამდე ...
                     
  მიდიხარ... მოგონებად სუნთქვა მრჩება , სახსოვრად მზერა.
სითბოს მიტოვებ ,ნუგეშად , მცველად  და გზას აგრძელებ (უკან მოხედვა არ გჩვევია, არც მე ... ვიცი ვინანებ )
             
თბილი  კონტური უცვდება სახეს, ოცნებებში ასე სათუთად რომ დამიხატავს ,
ამ უშენობით გაჯერებულ მელოდიას დრო შეინახავს ,
აკლდება რგოლი მონატრებას ,თენდება ... (მერამდენე დღეა ნუ დათვლი)
და გაწყდა კადრი... თურმე ნაცნობი სიზმარი მინახავს .



15/09/2010

Te…